Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2014/10178 · K. 2015/672

10. Hukuk Dairesi         2014/10178 E.  ,  2015/672 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile, maluliyet oranının tespiti ve bu nedenle ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, davacının beden çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun ve bu nedenle malul sayılması gerektiğinin tespitine, maluliyet başlangıç tarihinin 01/04/2013 olduğunun tespitine, 01/04/2013 tarihi itibariyle malul olması nedeniyle, 5510 Sayılı yasanın 34/1-b-2 maddesi uyarınca, davacıya, sigortalı babasından dolayı ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un 25'inci maddesi ile tüm sigortalılar açısından “malul sayılma” şartları yeniden düzenlenmiştir. Bu kapsamda; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir. Eldeki davada, davacı kısıtlı ...'ın, 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almakta iken, 06.02.2012 tarihinde vefat eden babası Nezir üzerinden ölüm aylığı bağlanmasını talep ettiği,.... alınan 05.04.2011 tarihli raporda hafif derecede mental retardasyon tanısı konulduğu, fakat davalı kurumca 20.05.2011 tarihli karar ile davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediği gerekçesi ile talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında ise Yüksek Sağlık Kurulu'nca verilen kararda da aynı yöndeki değerlendirme ile davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediği belirtilmiştir. Mahkemece davacı Adli Tıp Kurulu'na sevk edilmiş ve oradan alınan 06.05.2013 tarihli rapor ile davacının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre bedeni çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği ve maluliyet başlangıç tarihinin 01.04.2013 tarihli kurulca yapılan muayene tarihi olduğunu kabul ettiği, mahkemece bu raporun esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. 5510 Sayılı Yasanın 34'üncü maddesinde ise "Bu Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (e) bentleri hariç, bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmayan veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış çocuklardan;..... 2) Kurum Sağlık Kurulu kararı ile çalışma gücünü en az % 60 oranında yitirip malûl olduğu anlaşılanların....her birine %25'i oranında aylık bağlanacağı hususu düzenlenmiştir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde ise; malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı... rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, ... alınacak rapora göre karar verilmeli;... ile ... raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, ... alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu durumda; mahkemece aldırılan .... 3. İhtisas Kurulu raporları arasında açık çelişki bulunduğundan, maluliyetin varlığı ve başlangıcı yönünden Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak çelişki giderilmeli, davacının çalışma gücü kayıp oranının %60 oranında bulunup bulunmadığı ve başlangıç tarihi belirlenerek, öngörülen istisnaları dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 34 ve devamı maddelerindeki düzenlemeler göz önünde bulundurularak, varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, davacının ... sevki ile mevcut çelişkinin giderilmesi ve davacının en az %60 oranında maluliyetinin tespit edilmesi halinde,aylığın başlangıç tarihinin de infaza elverişli şekilde belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.