Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/10198 · K. 2015/4787

12. Ceza Dairesi         2014/10198 E.  ,  2015/4787 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, yağmurlu havada, gece vakti, yerleşim yeri sınırları dışında, 500 metre geride bulunan “Gevşek Şev” trafik levhası ile uyarılmasına rağmen hızını mahal şartları ve far ışığı altındaki görüşüne uydurmadan seyir ederken, heyelandan dolayı şeridine düşmüş olan kaya parçalarına çarpmamak için karşı yön taşıt trafiğine ayrılmış olan yol bölümüne geçerek, kendi şeridinde ilerleyen otobüse çarpıp, otobüs sürücüsünün yaşamını tehlikeye sokacak, vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı oluşacak, yüzünde sabit iz bırakacak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak, otobüs yolcusunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet veren çekici sürücüsü sanık hakkında, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza hükmedilmesi yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de: 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.