Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2014/1022 · K. 2014/4181

13. Hukuk Dairesi         2014/1022 E.  ,  2014/4181 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 10/04/2013 NUMARASI : 2013/178-2013/352 Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalının kendisinden ödünç para istemesi üzerinde, banka hesabına internet üzerinden 13.9.2011 tarihinde 2.000,00 TL para gönderdiğini, ancak davalının borcunu ödemediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacıdan ödünç almadığını, dava konusu paranın davacıdan olan alacağına karşılık gönderildiğini savunarak, davanın reddini, %20 kötüniyet tazminatının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, “internet üzerinden yapılan havalenin, davalıya borç olarak gönderildiğinin ispat edilemediği, davalının icra dosyası ve cevap dilekçesindeki savunmalarının hayatın olağan akışına daha uygun olduğu” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalıya internet üzerinden havale ile 2.000,00 TL ödünç para gönderdiğini iddia etmiş, davalı ise söz konusu havalenin, daha önce davacıya ödünç olarak vermiş olduğu paranın iadesine ilişkin olduğunu savunmuştur. Davacının davada delil olarak dayandığı havale dekontunda, “İnt.Borç” ibareleri bulunmakta olup, bu ibarelerin “İnternet borç” anlamında olduğu davalı tarafından da kabul edilmektedir. Ne var ki davalı, davacının kendisinden aldığı borcu gönderdiğini, ancak kendisini borçlu göstermek amacıyla kötüniyetle banka dekontuna bu şekilde bir ibareyi yazdırdığını savunmaktadır. Havale dekontunda yazılı olan “İnt Borç” açıklaması, paranın ödünç olarak gönderildiğini göstermekte olup, davalı, “davacının kendisine olan borcunu gönderdiğini, banka dekontuna ise kötüniyetle bu şekilde bir ibareyi yazdırdığını” savunduğuna göre, davada ispat yükü davalıya aittir. O halde mahkemece davalıdan bu konudaki tüm delilleri sorulup, gerektiğinde cevap dilekçesinde dayanmış olduğu “yemin” delili de hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, havalede paranın borç olarak gönderildiğine ilişkin açıklama olmasına rağmen, ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.