Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/10428 · K. 2014/16037

3. Hukuk Dairesi         2014/10428 E.  ,  2014/16037 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : MANİSA 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 31/03/2014 NUMARASI : 2014/188-2014/274 Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili, tarafların 05.12.2005 tarihinde boşandıklarını, boşanma kararı ile birlikte müşterek çocuk B...'in velayetinin davacı anneye verildiğini ve çocuk lehine aylık 300,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, 27.12.2011 tarihli mahkeme kararı ile iştirak nafakasının aylık 420,00 TL'ye yükseltildiğini, çocuğun ilköğretim okulu 8. sınıf öğrencisi olduğunu, fen bilimleri dershanesine, ingilizce kursuna gittiğini, nafaka miktarının çocuğun masraflarını karşılamakta yetersiz kaldığını ileri sürerek, iştirak nafakasının aylık 750.00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Manisa 2. Aile Mahkemesi'nin 27.12.2011 tarih, 2011/123 Esas-2011/852 Karar sayılı kararı ile müşterek çocuk 16.11.1999 doğumlu B.. T.. lehine hükmedilmiş olan aylık 420,00 TL iştirak nafakasının tarafların sosyal ve ekonomik durumları, küçüğün artan ihtiyaçları ve yıllık ÜFE artış oranı nazara alınarak dava tarihi olan 12.03.2014 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 490.00 TL'ye yükseltilmesine, nafakanın her ay davalı babadan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir. TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1). İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir. Somut olayda, 16.11.1999 doğumlu müşterek çocuk B.. lehine, Manisa 2. Aile Mahkemesi'nin 27.12.2011 tarih, 2011/123 Esas-2011/852 Karar sayılı kararı ile aylık 420,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, müşterek çocuk B...'in ortaokul 8. sınıf öğrencisi olduğu, fen bilimleri dersanesine, yabancı dil kursuna gittiği, okula servis ile gidip geldiği, nafakanın hükmedildiği tarih (27.12.2011) ile davanın açıldığı tarih (12.03.2014) arasındaki zaman diliminde çocuğun ihtiyaçlarının ve masraflarının arttığı anlaşılmaktadır. Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre, davacının öğretmen olduğu, aylık 2.500,00 TL geliri bulunduğu, kendisine ait evde oturduğu; davalının ise elektrik mühendisi olduğu, aylık 3.300,00 TL geliri bulunduğu, evli olduğu, eşinin doktor olduğu ve aylık 4.000,00 TL. geliri bulunduğu, kendisine ait evde eşi ve 5 yaşındaki kızı ile yaşadığı anlaşılmaktadır. Buna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, çocuğun yaşına ve ihtiyaç durumuna göre, mahkemece takdir edilen aylık 490,00 TL iştirak nafakası miktarı düşüktür. Bu nedenle mahkemece, çocuğun masraflarını belgeleyen dosya kapsamındaki belgeler de dikkate alınıp, müşterek çocuğun ihtiyaçlarındaki değişim ve davalının gelir durumu gözetilerek hakkkaniyete uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşük nafaka takdiri doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.