Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2014/10452 · K. 2014/17337

18. Hukuk Dairesi         2014/10452 E.  ,  2014/17337 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa'yla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup, üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Tamamı kamulaştırılan dava konusu taşınmaz 879,82 m²'dir. Bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş 21 asma, 3 armut, 2 ayva, 5 ceviz, 16 elma, 5 erik, 1 incir, 2 nar, 6 şeftali olmak üzere toplam 61 değişik türden meyve ağacı mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda adedi ve cinsi belirtilen meyveli ağaçların sayısı gözönünde tutulduğunda, baskın olanın asma ve elma ağaçları olduğu da gözetilerek, kapama karışık meyve bahçesinin salt bu ağaçlar üzerinden değerlendirilmesi, belirtilen meyveli ağaç cinslerine göre verim çağındaki (asma - elma) ağaçların ayrı ayrı dekar başına getireceği net gelir hesaplanması sonucu herbirinin bulunacak m² birim fiyatının ağaç sayısına göre kapladığı m² ile çarpılması böylece kapama meyve bahçesi değerinin hesaplanması gerekirken, bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeden, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip bedelin belirlenmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.