Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/10546 · K. 2014/15496

11. Hukuk Dairesi         2014/10546 E.  ,  2014/15496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 gün ve 2011/490-2013/224 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/05/2014 gün ve 2014/768-2014/8706 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, davalı ile uzun süreli olarak çalıştığını ve kredi kullandığını, davalı banka tarafından müvekkiline gönderilen kredi geri ödeme ihtarnamelerine ekli hesap ekstrelerinde gösterilen kesintilerden daha fazla kesinti yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinden fazladan tahsil edilen 26.644,46 TL'nin kesinti yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacı şirketin müvekkili bankadan 200.000 TL limitli 04/01/2006 tarihli genel kredi sözleşmesinden doğan kredi borcu bulunduğunu, müvekkili banka tarafından kredi ekstresine yansıyan faiz tutarlarına ilaveten üçer aylık dönemlere ait kredi komisyonu tahsilatı yapıldığını, davacı tarafından fazladan kesildiği iddia edilen paraların kredi komisyonları olduğunu ve davacının bunu genel kredi sözleşmesi hükümlerine göre açıkça kabul ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı ile davalı banka arasında 19/07/2006 tarihinde 200.000 TL limitli genel kredi sözleşmesi imzalandığı, dosyaya ibraz edilen 19/01/2009 tarihli Hizmet Sözleşmesi Komisyonları Tablosu uyarınca kredi komisyonu oranının % 2 olduğu, ancak daha fazla komisyon alındığı, bilirkişi raporuna göre bu miktarın 8.979,69 TL olduğu, yine bilirkişi raporuna göre davalı bankanın davacıdan 16.159,06 TL fazla faiz tahsil ettiği davacının 13.07.2009 tarihli borç tasfiye sözleşmesini imzaladığı, davacının tasfiye sözleşmesinin 1.maddesinde tespit olunan nakit kredi borcunu faiz, masraf ve diğer ferileri ile birlikte kabul ettiğini bu nedenle fazla kesintilerin iadesini talep edemeyeceğini belirtmiş ise de; taraflar arasındaki borç tasfiye sözleşmesinin 1.maddesinde" Borçlu ve kefilleri .......olmak üzere bankaya toplam 442.600 TL nakit, meri teminat mektupları nedeniyle 184.439 TL ve çek garanti riskinden kaynaklanan 20.330 TL olmak üzere toplam 204.769 TL gayri nakit borcu bulunduğunu kabul, beyan ve taahhüt etmişlerdir. İş bu ana para borçlarının yanısıra bu kredilere ilişkin faiz ve komisyonların en son ödendiği tarih ve protokolün imzalandığı tarih arasında tahakkuk etmiş faiz, komisyon ve bunların ferilerinin bulunduğunu ve bu faiz, komisyon ve ferileri kendi kaynaklarıyla ödeyeceklerini kayıtsız şartsız kabul, beyan ve taahhüt etmişlerdir." hükmü bulunduğu, davalının dayandığı sözleşmenin bu maddesinde sadece ana para miktarının gösterildiği, ödenmesi gereken faiz ve komisyon miktarının ne kadar olduğunun açık olarak gösterilmediği, bu nedenle bu beyanların faiz ve komisyon bedelleri yönünden soyut borç ikrarını içermediği gerekçesiyle, davalı bankanın, davacıdan komisyon bedeli ve faiz adı altında fazladan tahsil ettiği 25.138,75 TL'nin davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede verilen 7 günlük ödeme süresinin dolduğu 05/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.