Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/10617 · K. 2015/23802

9. Hukuk Dairesi         2014/10617 E.  ,  2015/23802 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ile 74.900 USD prim ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 4/3/2006-19/3/2009 tarihleri arasında davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, davalı işverenlik tarafından iş akdinin tazminat ve diğer yasal hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini, fesihle birlikte tazminat ve diğer haklarının peşinen ödenmemesi sebebiyle noterlik ihtarı ile bu hakların talep edildiğini bunun akabinde 8.120,23 TL tutarında kıdem ve ihbar tazminatı olarak ödeme yapıldığını iddia ederek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatları, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının müvekkili firmada genel müdür vasfıyla çalıştığını, iş akdinin İş Kanunu’nun 17.maddesi gereğince tüm yasal hak edişleri kendisine ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacıya tüm hak edişlerine karşılık olarak 8.120,23 TL tutarında ödeme yapıldığını, bunun 5.755,03 TL sinin kıdem tazminatı ,2.363,20 TL sinin ihbar tazminatı, olduğunu aylık maaşının kurum kayıtlarında göründüğü şekilde olduğunu, kendisinin ödenmemiş maaş alacağının bulunmadığını, işyerinde prim uygulaması olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı dava dilekçesinde her araç satışı için 100 USD prim aldığını, 20.000 USD prim karşılığının elden ödendiğini, bakiye 74.900 USD alacağı kaldığını iddia etmiş, davalı ise işyerinde prim uygulamasının olmadığını savunmuştur. Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen muavin defterlerinde davacının ekibinde çalışan Timuçin Saraç ve Erkan Domurcuk’a prim ödemeleri yapıldığı yazılı ise de, davalı bu belgelerin davacı tarafından tek taraflı olarak hazırlandığını savunmuştur. Dinlenen tanıklardan davacı tanıkları işyerinde prim uygulaması olduğunu ve davacının prim aldığını, davalı tanıkları ise işyerinde prim uygulamasının olmadığını savunmuştur. Bilirkişilerden alınan raporlarda da davacının prim alacağının olmadığı yönünde görüş bildirilmiş, 2006-2007-2008 yıllarına ait şirket defterleri incelenmiş, davacıya ödenen primler bu defterlerde de tespit edilememiştir. Sonuç olarak mahkeme, davacının prim alacağına sadece davacı tanıklarının beyanlarını nazara alarak hükmetmiştir. Davacı ile işveren arasında prim ödeneğine ilişkin bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacı tarafından ibraz edilen muavin defterlerinin de davalı işveren tarafından hazırlandığı ispatlanmamıştır. İşyerinde prim uygulaması olduğunu ispatlayan hiçbir yazılı delil olmadığı halde sırf davacı tanık beyanları ile davacının prim alacağının kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.