Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/10645 · K. 2014/16478

7. Hukuk Dairesi         2014/10645 E.  ,  2014/16478 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi Tarihi : 27/03/2014 Numarası : 2013/433-2014/102 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve, özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı S.. B..nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı, S.. B..'na bağlı Mersin Devlet Hastanesinde 13.07.2000 tarihinden emekli olduğu 28.05.2013 tarihine kadar işçi olarak kesintisiz çalıştığını, alt işveren olarak bir çok firmada çalışmış olmasına rağmen son işverenin davalı şirket, asıl işverenin davalı Bakanlık olduğunu, emekli olduğunda kıdem tazminatının ödenmediğini, ayrıca 59.00.TL yol yardımı yapıldığını iddia edip, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı S.. B.., davaya konu iş sözleşmesiyle bakanlığın taraf olmadığını, husumet nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, davacının kıdem tazminatı, alacağından yüklenici firmaların sorumlu olduğunu, ihale makamlarının asıl işveren olmamaları durumunda işçi alacakları konusunda sorumlulukları bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece, davacının 13/07/2000 ile 28/05/2013 tarih aralığında asıl-alt işveren ilişkisi olan davalılar ve dava dışı alt işverenler yanında çalıştığının açık olduğu, iş akdinin sunulan işten ayrılış bildirgesi itibariyle emeklilik nedeniyle sonlandığı, davalıların davacının haklarının ödendiğini kanıtlayamadıklarını belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir Somut olayda, davacı dava dilekçesinde yol yardım ücretinin aylık 59,00 TL olduğunu beyan ettiği halde mahkemece HMK’nun 26.maddesine aykırı bir biçimde talep aşılarak bu ücretin hizmet alım sözleşmesinde belirtilen aylık 94,38 TL olduğu kabul edilerek kıdem tazminatının hesaplandığı hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. O halde davalı S.. B.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.