Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/10918 · K. 2014/12573

6. Hukuk Dairesi         2014/10918 E.  ,  2014/12573 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/03/2014 NUMARASI : 2013/110-2014/58 İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında 01.03.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmakta olup kira bedeli aylık 1.000 TL olarak belirlenmiştir. Davacı kiraya veren 17.07.2013 tarihinde tahliye istekli olarak başlattığı icra takibinde sözleşmedeki bedel üzerinden 2012/Eylül-2013/Haziran dönemi 10 aylık kira alacağı ve işlemiş faizin tahsilini istemiştir. Davalı ise borca itirazında 31.12.2012 tarihinde 9.000 TL ve 31.03.2013 tarihinde 4.000 TL olarak takip konusu borcu ödediğini savunmuştur. İtirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemi ile açılan işbu davada davalı ödeme belgesi olarak davacı tarafından düzenlenip davalıya gönderilen iki adet kapalı faturaya dayanmıştır. Ödeme belgesi olarak sunulan faturaların kira borcuna karşılık olarak düzenlendiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.Uyuşmazlık fatura bedellerinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmakta olup mahkemece takip konusu borcun İİK’nun 269/c maddesinde sayılan belgelerden biri ile ödendiği kanıtlanamadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki davacı tarafından düzenlenip davalıya gönderilen 31.12.2012 ve 31.03.2013 tarihli faturalar kapalı fatura olup kural olarak kapalı fatura ödemeye karine teşkil eder. Bu karinenin aksini iddia eden ispatla yükümlüdür. Somut olay bakımından kapalı fatura ile ilgili karine üzerinde durulup tartışılmadan ve bu karinenin aksinin ispatı ile ilgili olarak yeterince araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.