Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2014/11114 · K. 2017/4770

14. Ceza Dairesi         2014/11114 E.  ,  2017/4770 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ile sanık arasında fiili livata eylemine dayandırılarak açılıp katılanın feragatiyle sonuçlandırılan ilk boşanma dava dosyası ve katılanla sanığın boşanmasıyla neticelenen, 09.09.2014 kesinleşme tarihli, Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/65 Esas, 2013/398 Karar sayılı dosyası getirtilerek incelendikten ve dosyaya sanık müdafii tarafından sunulan epikriz raporu ile ilaç listesine göre olaydan önce de antipsikotik ilaçlar kullandığı anlaşılan mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Uygulamaya göre de; Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, onsekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise en az oniki ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 21-22.12.2011 tarihinde gerçekleşen eylemler nedeniyle onsekiz yaşından büyük mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde oluşturulan heyetçe oniki aylık süreden önce 07.06.2012 günü yapılan değerlendirme sonucunda düzenlenip içeriği itibariyle de yetersiz olan rapora dayanılarak verilen cezanın TCK'nın 102/5. maddesiyle arttırılması, Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. -2- madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. E.Y.