Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/11219 · K. 2015/5261

12. Ceza Dairesi         2014/11219 E.  ,  2015/5261 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'ün şirket müdürü olduğu .... Ltd. Şirketinde sanık ...'in kepçe operatörü olarak görev yaptığı, ölen ...'in ise işçi olarak çalıştığı, bahse konu şirketin ...Belediyesinden almış olduğu ihale neticesi olay tarihinde yağmur direnaj hattı borularının döşenmesi işini yaptığı, yağmur direnaj boruları hattının döşenmesi için kepçe operatörü sanık ...'in olay günü yaklaşık 1,5 m genişliğinde ve 2,5 m derinliğinde kazı yaparak kepçeyi 4,5 m kadar uzağa çektiği, bu sırada kanalın yakınında bulunan işçi ...'ın kanalın yıkılması sonucu toprak altında kaldığı ve neticesinde hayatını kaybettiği olayda, alınan bilirkişi raporlarına göre; sanık ...'un toprağın kayma ihtimaline karşı yan yüzeylere uygun ve sağlam tahkimatın yapılmaması, uygun şev açısının verilmemesi, acil durumlarda işçilerin kanaldan tahliye edilebilmesi için merdiven, iskele temin edilmemesi, iş güvenliği eğitimi verilmemesi, güvenlik önlemlerinin alınmaması nedeniyle asli kusurlu, diğer sanık...'ın ise iş güvenliği kurallarına uygun çalışmadıkları, gerekli önlemleri almadıkları, uygunsuz çalışma koşullarını işverene bildirmediği için tali kusurlu olduğu belirtilmesine karşın, asli kusurlu sayılan ... hakkında alt sınırdan uzaklaşmadan ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ...'in ise kusura, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanıklara verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmlarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.