Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2014/11333 · K. 2014/25249

21. Hukuk Dairesi         2014/11333 E.  ,  2014/25249 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi TARİHİ : 25/03/2014 NUMARASI : 2014/19-2014/251 Davacı, 01/07/1988-30/09/1991, 01/11/1991-30/10/2004 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, davacının 01/07/1988-30/09/1991, 01/11/1991-30/10/2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01/07/1988-30/09/1991 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/10/1987 tarihinde Kurum tarafından resen Tarım Bağ-Kur sigorta tescilinin yapıldığı, 08/04/1988 tarihinde başlayan 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışması nedeniyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 07/04/1988 tarihi itibariyle terkin edildiği, 01/12/2004 tarihi itibariyle yeniden Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiğ, 08/04/1988-30/06/1988 ve 01/10/1991-31/10/1991 tarihleri arasında kısa süreli 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, davacı adına kayıtlı zirai taşınmazlarının bulunduğu, zabıta araştırmasında davacının ara vermeden tarımla uğraştığının tespit edildiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının geçimini çiftçilikle sağladığı anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağı 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddeye göre, sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin,tarım kredi kooperatifleri ve birliklerinin, P.. E.. İ.. Kooperatifleri ile Birliği ve Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınacağı belirtilmiştir. Öte yandan, Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir. Bir yıldan daha az süren zorunlu sigortalılık kapsamındaki çalışmalar kısa süreli olup, kesintisiz bir şekilde bir yıl veya daha fazla süren çalışmalar ise uzun süreli çalışmadır. Somut olayda; davacı eski tescilli olup 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının kısa süreli olması ve dosya içeriğinden tarımsal faaliyetinin devam ettiğinin anlaşıldığına göre davacının 01/11/1991-30/10/2004 tarihleri arasındaki talebinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.