Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/12171 · K. 2014/20365

11. Hukuk Dairesi         2014/12171 E.  ,  2014/20365 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2012/16-2014/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdinde mevduat hesabı bulunduğunu, gerçekte 89,20 TL olan ve beyan yükümlülüğü gerektirmeyen mevduat faiz gelirinin, davalı banka tarafından sehven 89.202.346,53 TL olarak ilgili vergi dairesine bildirilmesi sonucu, müvekkili aleyhine vergi cezası ve vergi borcu tahakkuk ettirildiğini, bu hatalı bildirim nedeni ile müvekkilinin borcun tahakkuk ettiği tarih ile düzeltmenin yapıldığının müvekkiline bildirildiği tarihler arasında kamu ihale mevzuatı gereği vergi borcu olmadığına ilişkin belge ibraz edilemediğinden hiçbir kamu ihalesine katılamadığını, bankalardan kredi alamadığını, ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi 10.000,00 TL manevi tazminatın ticari reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davalı şirket tarafından yapılan ve davalı Banka tarafından vergi dairesine gönderilen düzeltme yazısı içeriği ile de kabul edilen hatalı bildirim sebebi ile, davacının kamu ihalelerine katılamamasından kaynaklanan muhtemel zararının 1.440,63 TL olduğu, fazlaya ilişkin maddi istemin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.440,63 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir. Kararı davalı Banka vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 439,00 temyiz başvuru harcı ile 25,20 temyiz ilam harcının davalı Banka'dan alınmasına, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.