Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/12181 · K. 2014/18813

7. Hukuk Dairesi         2014/12181 E.  ,  2014/18813 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Tarihi : 04/12/2013 Numarası : 2012/106-2013/302 Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde davalılarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı A.. İnş. Taah. Tic.ve San. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.10.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalılar A.. İnş. Taah. Tic.ve San.A.Ş. vekili Av.B.. Ö.. ve davalı İmt Müh.İnş.Ltd.Şti. vekili Av.Z.. E.. H.. geldiler. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, davacının davalılara ait iş ortaklığı nezdinde Karapınar ilçesinde faaliyet gösteren beton malzeme imalat işinde 20/03/2010-08/02/2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, ancak davalılarca ara ara SGK çıkışı verildiğini ve kesintili çalıştığının gösterildiğini, müvekkilinin, çalışma karşılığında aldığı ücretinin sürekli geç ödenmesinden dolayı iş aktini haklı nedenlerle feshettiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı A.. İnş. Taah. Tic.ve San. A.Ş. vekili, işçilik alacakları davasının 6100 sayılı HMK gereğince belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, bu yüzden davanın usulden reddi gerektiğini, davacının kesintisiz çalıştığı iddiasını ispatlaması için hizmet tespit davası açması gerektğini, usulden red taleplerinin kabul edilmemesi halinde davacı iş akdini kendisi feshettiğinden ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, kıdem tazminatı şartlarının oluşmadığını, davacının maaş bordrolarına ve maaş ödemelerinin yapıldığı banka hesabına itirazı koymadan aldığından ve bu aylarda fazla çalışması olmadığını kendi imzasıyla tasdik ettiğinden ayrıca formen olup mesainini kendisi ayarladığından fazla mesai ve hafta sonu tatili alacağı talep edemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece davacının 01.06.2004-28.04.2013 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin belirsiz süreli olması nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Fazla mesai süresi ve ücreti ihtilaflıdır. Hizmet süresi ihtilaflıdır. Mahkemece davacının tanık anlatımları doğrultusunda davalılar nezdinde 20.03.2010-08.02.2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosya içinde bulunan hizmet cetvelinde davacının 14.5.2011-06.07.2011 tarihleri arasında D.. İnş.Ltd.Şirketi işçisi olarak çalıştığı görülmektedir. Hizmet cetvelinde davacının çalıştığı görünen bu şirketin davalılar ile bağlantısı saptanmadan soyut tanık anlatımlarına göre çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesi hatalı olmuştur. Davacının 14.05.2011-06.07.2011 tarihleri arasında çalıştığı bu şirketin davalılar ile bağlantısı saptanmalı ve sonucuna göre hizmet süresi ve buna bağlı işçilik alacakları belirlenmelidir. 3-Fazla mesai süresi ihtilaflıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımları doğrultusunda davacının 08.00-18.00 saatleri arasında 12 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme kullandığı kabul edilerek haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiş ise de, 08.00-18.00 saatleri arasındaki çalışma süresi 10 saat olup 1 saat ara dinlenme süresi mahsup edildiğinde haftalık 9 saat fazla mesaisi çıktığı halde, davalı tarafın bu yöne ilişkin itirazı dikkate alınmadan yazılı şekilde hazırlanan rapora göre alacağın hüküm altına alınması doğru olmamıştır. 4-Davalılardan A.. isimli şirket yargılama devam ederken nevi değişikliğine giderek “Limited Şirket” iken “Anonim Şirket” olmasına ve davalı vekilince bu durum mahkemeye bildirilerek bu hususun dikkate alınması talep edilmesine rağmen, karar başlığında davalı A.. şirketinin ünvanının “A.. İnş.San.Tic.Ltd.Şti.” olarak yazılması, brüt olarak hüküm altına alınan alacaklara ilişkin yasal kesintilerin infaz aşamasında dikkate alınmasına kararda yer verilmemesi de ayrı birer bozma nedenidir. O halde davalılar vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.