Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2014/12750 · K. 2018/1958

6. Ceza Dairesi         2014/12750 E.  ,  2018/1958 K. "İçtihat Metni" Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h; 109/1-2-3-a-b maddeleri; mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise TCK'nın 109/1-2-3-a-b,110. maddeleri gereği açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda Isparta 1.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06/07/2010 tarih 2010/23 Esas 2010/189 Karar sayılı beraat hükmünün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 24/03/2014 gün ve 2011/22484 Esas, 2014/5423 Karar sayılı ilamı ile; “Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Oluş ve dosya içeriği ile yakınanlar ... ve ...'ın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarına göre; olay tarihinden önce sanık ...'ın kızının, yakınan ...'ın yeğeni tarafından kaçırılması nedeniyle sanıkların olay tarihinde yakınan ...'ın evine giderek, evini aradıktan sonra komşusundan telefon numarasını alarak yakınanı arayıp kendilerini ormancı olarak tanıttıktan sonra nerede olduğunu sordukları, yakınanın yolda olduğunu söylemesi üzerine bulunduğu yere giderek yakınanın üzerinde bulunan av tüfeğini alarak yakınana doğrulttukları, sanık ...'ın yakınana yumrukla vurduğu "kızımı bul" dediği ve sanıkların yakınanı zorla araca bindirdikleri, araçta ellerini ve ayaklarını bağladıkları, yakınanın 2 adet cep telefonunu, içerisinde nüfus cüzdanı ile 220 TL para bulunan ruhsatını ve üzerinde mermi bulunan kılıfını aldıkları, sanık ...'ın "kızımın yerini söyle yoksa seni arabanın arkasına bağlayıp sürükleriz" dediği, yakınanın sanık ...'ın kızının bulunduğu ev olarak köy muhtarı olan yakınan ...'ın evini gösterdiği, sanıkların yakınan ... tüfeğini de alarak yakınan ... evine gittikleri bu sırada yakınan ... ... beline takılı kılıf içerisinde bulunan bıçağı ile el ve ayaklarındaki ipleri kestiği ve kaçtığı, Sanık ...'ın kızının nerede olduğunu sorarak yakınan ...'ın evini aradığı, yakınanın muhtar olduğunu ve kızın evde olmadığını söylemesi üzerine sanık ...'ın yakınan ...'a silah doğrultup arabaya bindirdiği ve kızını kaçıran kişinin akrabalarının evini kendisine göstermesini istediği, yakınan ...'ın bu kişilerin evlerini gösterdikten sonra jandarmayı aradığı, Sanıkların yakınan ...'ın 2 adet cep telefonunu, nüfus cüzdanını ve ruhsatını araç içerisinde düşürdüğünü söyleyerek olay yerine gelen jandarmaya teslim ettikleri, yakınan ...'ın olay yerinden kaçtıktan sonra geceyi ormanda geçirdiği ve ertesi gün jandarmaya giderek şikayetçi olması üzerine jandarma görevlisi tanık ... ... sanık ...'ı arayarak yakınan ... herhangi bir eşyasının kendisinde olup olmadığını sorduğu, sanık ...'ın bir miktar para ile bir adet av tüfeğinin kendisinde olduğunu, ... araç içerisinde düşürdüğünü ve olay günü havanın kararması nedeniyle görmediğini sabah fark ettiğini, eşyaları getirebileceğini söylediği, yaklaşık bir saat sonra tanık ... ... tarafından sanık ... tekrar arandığında ise olay günü teslim ettiği malzemeler dışında kendisinde herhangi bir malzemenin olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların yüklenen yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediklerinin kanıtlandığı gözetilmeden hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi," gerekçesiyle hükmün OYÇOKLUĞU ile bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesi 17/07/2014 gün ve 2014/92 Esas, 2014/250 Karar sayılı kararı ile; "...her ne kadar sanıklar hakkında 149/1-a-c-h (yağma), 109/1-2-3-a-b (hürriyeti sınırlama) suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de; .... elinin kolunun bağlandığı, ...'ın evine bu surette götürüldüğü üzerinden para ve ruhsatsız tek kırma av tüfeğinin alındığı, ona hakaret edildiği ve silahla da tehdit edildiği, sanıklar arabadan ayrıldıklarında kendi imkanları ile ipi kesip sanıkların yanlarından kaçtığı ve sonra ormana sığındığı ertesi güne kadar evine dönmediği geceyi ormanda geçirdiği yönündeki ... anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı böyle bir zorlama altında kalan mağdurun köy içinde başka güvenli bir yere veya en yakın kolluk kuvvetine giderek hemen maruz kaldığı olayları anlatması gerekirken sebebi açıklanamayan bir şekilde ormana giderek o geceyi ormanda geçirdiğini kabul etmenin izah edilir bir tarafı bulunmadığı ya da böyle bir seçeneğin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, kızın kaçırıldığını bildiği kabul edilirse sanıkların o kızı aradıkları, bulmalarının önüne geçmek maksadıyla biranda ortadan kaybolunduğu şeklindeki bir ihtimalin izale edilemediği, yine ... hakkında düzenlenen 06/11/2009 tarihli raporda da darp ve cebir izine rastlanılmadığı, bu nedenle müşteki iddialarının sanıkların savunmaları aksine kesin ve inandırıcı bir şekilde kanıtlanamadığı, Ayrıca Yargıtay karşı oy gerekçesinde de "Olayda her ne kadar mağdur ...; sanıkların 6 kişi olduğunu, ruhsatsız av tüfeğini, kütüklüğünü, cep telefonlarını, ruhsatını ve 220 TL parasını zorla aldıklarını ve tüfeği karnına tutarak tetik çektiklerini ancak tüfek boş olduğu için patlamadığını, kendisini zorla arabaya bindirdiklerini, dövdüklerini, ellerini ayaklarını bağladıklarını ve ... evine gittiklerini ve sanıklar eve girdiğinde üzerinde taşıdığı bıçakla ellerindeki ve ayaklarındaki ipleri keserek kaçtığını ve gece sabaha kadar köyün yakınındaki ormanda kaldığını ve ertesi gün öğleye doğru jandarmaya giderek şikayetçi olduğunu beyan etmişse de; mağdurun anlatımları hayatın olağan akışına aykırıdır. Şöyle ki; a)zorla alındığını iddia ettiği tüfeğin ele geçirilmediği gibi gerçekte var olup olmadığının dahi belli olmadığı; b) kendini dövdüklerini, ellerini ayaklarını bağladıklarını söylediği halde ertesi gün saat:11.00'de alınan doktor raporunda "darp-cebir izi olmadığının" belirtildiği; c) Ellerini ayaklarını bağladıklarını ve herşeyini aldıklarını, üzerinde taşıdığı bıçakla ipleri kestiğini söylediği halde; herşeyi alan sanıkların bıçağı almamalarının ve öyle durumdaki mağdurun bıçakla ipleri kesmesinin olağan olmadığı; d) Mağdur ...'in olay gecesi mağdur ...'in evine gidildiğinde kaçmasının ve sabaha kadar ormanda saklanmasının olağan olmadığı; e) 6 kişiden bahsettiği halde 3 kişinin kim olduğunu açıklayamadığı; f) her ne kadar sanık ... tanık jandarma komutanı Serkan'a olaydan birgün sonraki telefon konuşmasında tüfek ve paranın kendisinde olduğunu ve teslim edeceğini söylediği tanık ... tarafından iddia edilmiş ise de; mağdura ait olan ve araçta bulunan cep telefonları ile ruhsatı olay akşamı jandarmaya teslim eden sanık ...'ın ertesi gün kendisini jandarma aradığında tüfek ile parayı teslim edeceğini söylemesinin olağan olmadığı; bu hususta tanık jandarma ... ile sanık ... arasındaki telefon görüşmesinde karşılıklı yanlış anlaşılmaların bulunduğu ve bu nedenle adı geçen tutanağın tutulduğu ancak bu tutanaktaki içerikle ilgili somut hiçbir delil ele geçmediği; g) aylık 3000 TL gelirli ve nakliye işi yapan sanıkların cep telefonları ile var olduğu dahi bilinmeyen av tüfeği ve 220 TL parayı gasp etmelerinin olağan olmadığı; " ifade edilmekle sanıkların bu suçlardan beraatlerine; Her ne kadar ...'ın hürriyetini sınırlama suçundan sanıkların cezalandırılmaları talep edilmiş ise de; ...'ın başlangıçta kendi rıza ile evini arattığı, sanıklardan ciddi bir tehdit ve zorlama olmaksızın kendi istediği ile onların aracına bindiği, sanıklarla beraber ... köyüne gittikleri orada bulunan ... ve ... ile görüştükleri ve onların rızası ile evlerine baktıkları durumda sanıkların atılı suçu işlediklerine dair iddia dan öte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kaldı ki sanıkların amacının veya kastının ...'ın hürriyetini tahdit etmek olmadığı yaşı küçük kızlarını bulmaya yönelik hareketler ve davranışlar içinde oldukları bu nedenle de atılı suçun oluşmadığı anlaşılmakla sanıkların bu suçtan da ayrı ayrı beraatlerine," demekle, bir karşı iki oyla -OYÇOKLUĞU-ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir. Bu hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 09/09/2014 gün ve 2014/304422 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi gereğince yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır. T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A Mahkemenin kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair, Dairemizin 24/03/2014 tarih 2011/22484 Esas, 2014/5423 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2014 gün ve 2014/92 Esas, 2014/250 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden, CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın görevli Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.