Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/13440 · K. 2015/11159

12. Ceza Dairesi         2014/13440 E.  ,  2015/11159 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Tüm sanıklar hakkında-TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4,maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: İhalesi ....İ Genel Müdürlüğü tarafından yapılan .... Tesisi ihalesinin ..... firması ve ... firması tarafından üstlenildiği, ... firmasının iflas etmesiyle işe ... firması ile devam edildiği, sanık ...'nın ... firmasının proje müdürü, sanık ... ise şantiye şefi olarak görev yaptığı, ... firmasınca vantuz ve tahliye yapıları inşaatı, boru hatlarında eksik kısımların tamamlanması,... Pompa istasyonunun terfi hattına bağlanması gibi bir takım işlerin yapılması hususunda sanık ... ortağı ve yetkilisi olduğu .... firması ile 18.10.2010 tarihinde alt yüklenicilik anlaşması yapıldığı, işin 31.12.2010 tarihinde bitmesinin kararlaştırıldığı, atıksu arıtma tesisi ile ilgili 25/10/2010 günü yapılan hafriyat çalışması sırasında ... firmasının çalışanlardan... isimli işçinin kazının yapıldığı kanala indiği bu sırada kazı sırasında çıkartılan toprağın kanala kayması sonucu ... toprak altında kaldığını gören ... isimli harita teknisyeninin ... kurtarmak için kanala indiği,... üzerine de kazı sırasında çıkartılan toprağın kayması sonucu ... ve... isimli şahısların öldüğü olayda, iş sağlığı ve güvenliği yönünden gerekli tedbirleri almayan sanıkların asli kusurlu oldukları ve iki kişinin de öldüğü gözetilerek, sanıklar hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanıklar hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması, 2-Hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK.50/1-a maddesi yerine TCK.50 maddesi olarak gösterilmesi ve TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin “Sanıklara verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.