Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/13541 · K. 2014/22879

7. Hukuk Dairesi         2014/13541 E.  ,  2014/22879 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi Tarihi : 14/05/2014 Numarası : 2013/66-2014/189 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı, davalı şirkete ait et ve et ürünleri işyerinde 01/03/1999 - 31.08.1999 ve 17.09.2003 - 08.10.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı şirket yetkilisi, zamanaşımı itirazında bulunmuş, kış aylarında sabah 08:00 akşam 18:00, yaz aylarında ise sabah 08:00 akşam 19:00 saatleri arası çalışıldığını, haftada bir gün izin kullanıldığını, dini bayramlarda ilk gün çalışıp sonrasında tatil yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haksız olarak ve İş Kanunu 18 ve 19. maddelerde belirtilen usul ve esaslara riayet edilmeden işverence feshedildiği, iş akdinin feshinde ispat yükü üzerine düşen işverenin fesih nedeni bakımından tutarlı bir savunma ve ispat ortaya koyamadığı ve kıdemi olan davacı işçinin sebepsiz yere iş akdini feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalı işverenin iddialarını destekleyen delillerini dosyaya sunmadığı gibi tanık beyanlarının da bu iddiayı desteklemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 46'ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir. Şu hale göre çalışılan hafta tatilinin ücreti ikibuçuk yevmiye olmalıdır. Hafta tatili ücretleri çalışılan dönem ücreti üzerinden hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Bu durumda hafta tatili ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli değildir. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınması doğru olmaz. Bu gibi hallerde, ilgili meslek kuruluşlarından bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir. Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, bir ödeme dönemi içinde kazanılan ücretler toplamı çalışılan gün sayısına bölünerek hesaplama yapılmalıdır. Yüzde usulünün uygulandığı işyerleri bakımından da işçinin o hafta elde ettiği ücretlerin toplamı altıya bölünerek tatil ücreti elde edilir. Yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde hafta tatili ücreti, belirlenen günlük ücretin zamlı kısmına göre hesaplanmalıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iki haftada bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilmiş, fazla mesai ücreti hesabında davacının iki haftada 13 gün üzerinden yaptığı çalışmalar dikkate alınarak fazla mesai ücreti ayrıca davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesaplanmıştır. Ancak davacının hafta tatilinde yaptığı çalışmanın 7,5 saatlik kısmını aşan bölümü için fazla mesai ücreti alacağı kısmında hesaplama yapılmalı, hafta tatili çalışmasının 7,5 saatlik kısmı için hafta tatili alacağı kısmında hesaplama yapılmalıdır. Hafta tatilinde yapılan çalışmanın tamamının fazla çalışma alacağı kısmında dikkate alınması nedeniyle davacının aynı gün yaptığı çalışma için mükerrer hesaplama yapılmış olmaktadır. Mahkemece ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı rapora itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.