Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/13664 · K. 2015/23456

22. Hukuk Dairesi         2014/13664 E.  ,  2015/23456 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan T.C. ... asıl işverenliğinde, diğer davalı ... işçisi olarak ... İlçe Hastanesi Temizlik Hizmetleri işinde çalıştığını, müvekkilinin çalışması devam ederken alt işveren .... tarafından temizlik hizmetlerine ilişkin ihalenin alınamadığı, bu ihalenin başka bir şirket tarafından kazanıldığı gerekçesi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... vekili, müvekkilinin “ihale makamı” olduğunu, davacının, Kurumlarının işçisi olmayıp, bahsi geçen işin ihale suretiyle verildiği firmanın işçisi olduğundan, davaya konu taleplerin muhatabının diğer davalı şirket olması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. Davalı ..... vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda, hastanede temizlik işçisi olarak çalışan davacı, İşyerinde 08.00-08.00 saatleri arasında üç saat ara dinlenmesi kullanarak çalıştığı, saat 08.00 ‘de işten çıktıktan sonra kırksekiz saat işe gelmediği, daha sonra yine 08.00 - 08.00 saatleri arasında çalıştığı, bu şekilde üç haftalık çalışma düzeni göz önünde bulundurulduğunda haftalık ortalama kırkdokuz saat çalışarak dört saat fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil gününe denk gelen çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia etmiştir. Mahkemece, davacının Ocak-Haziran 2010 ayları arası fazla mesai alacağı olmadığı, Temmuz 2010-Ekim 2011 ayları arası yirmidört saat çalışma kırksekiz saat dinlenme şeklinde günde üç saatten ayda otuz saat fazla mesai yaptığı, dosyada çizelge bulunmayan dönemlerde ise haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Dosya içeriğinden, davalı işveren tarafından dava konusu talep edilen alacaklarla ilgili olarak çalışma düzenine ilişkin nöbet listeleri ve mesai çizelgeleri sunulduğu anlaşılmaktadır. Çalışılan işyerinin kamu kurumuna ait olması nedeniyle kayıtlara itibar edilmesi gerekir. Kayıtlarda belirtilen çalışma süreleri esastır. Davacının imzasının olmaması çalışma düzenini ortadan kaldırmaz. Kayıt olmayan dönemlerde de çalışma düzeninin değiştiği somut verilerle ortaya konulamadığına göre tüm dönemin kayıtlara göre değerlendirilmesi gerekirken kayıt olmayan dönemlerde aralarında menfaat birlikteliği olan davacı tanık beyanlarına göre karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.