Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/13899 · K. 2015/9369

3. Hukuk Dairesi         2014/13899 E.  ,  2015/9369 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA(KAPATILAN) 11. SULH HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 10/10/2013 NUMARASI : 2011/1323-2013/856 Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dilekçesinde; 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun uyarınca, müvekkili kurum tarafından dava dışı ... Belediye Başkanlığından tahsil edilen tasarruf keseneklerinin, davalı idare adına ilgili banka hesabına yatırıldığını, ancak dava dışı ... Belediye Başkanlığı tarafından müvekkili kurum aleyhine açılan dava sonucunda, tahsil edilen tasarruf keseneklerine uygulanan gecikme zamlarına işletilen faizlerin iptaline karar verildiğini, kararın kesinleşmesi üzerine başlatılan icra takibi sonucunda 04.12.2009 tarihinde müvekkili kurum bütçesinden 6.233,72 TL ödendiğini ileri sürerek; 6.223,72 TL nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalı idareden tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece; "...Davacı kurumun dava dışı ve aleyhine dava açan ... Belediye Başkanlığı aleyhine prim borcuna gecikme zammı ile birlikte faiz yürüttüğü, gecikme zammının aynı zamanda bir temerrüt faizi niteliği taşıması sebebi ile dava dışı Belediyenin açmış olduğu davada da belirlendiği üzere fazladan tahsil edildiği, bu tahsilatın yapılmasında davalı kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, hatanın davacı kurumun uygulamasından kaynaklandığı, davalı Kurum hesabında haksız bir zenginleşme olmadığı, bu durumun gerekçeli ve denetime uygun bilirkişi raporu ile de irdelenmiş olduğu..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. ./.. Dava, davacı kurum tarafından dava dışı belediyeden tahsil edilen tasarruf kesenekleri, gecikme zammı ve gecikme zammına yürütülen faizin davalı idare hesabına aktarılmasından sonra, dava dışı belediye tarafından açılan dava sonucunda faize faiz yürütüldüğü gerekçesiyle gecikme zammına yürütülen faizin iadesine dair verilen hükmün icra kanalıyla infaz edildiği iddiasıyla, alacak istemine ilişkindir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava dışı belediye tarafından davacı kurum aleyhine Tokat İş Mahkemesinde açılan kısmi davada, davacı kurumun son 10 yılda gerek kendi mevzuatından doğan alacakları, gerekse davaya konu tasarruf kesenekleri için uyguladığı gecikme zammına faiz uygulamak suretiyle dava dışı belediyeden 17.038,15 TL yasal faiz tahsil ettiğini bildirdiği, mahkemece taleple bağlı kalınarak 1.000 TL nin tahsiline karar verildiği, hükmün kesinleşmesini müteakip icraya konulması üzerine yargılama giderleri ve faizi ile birlikte davacı kurumca 6.233,72 TL olarak ödendiği, dava dışı belediye tarafından davacı kurum aleyhine geriye kalan 16.038,15 TL alacak için Ankara 17. İş Mahkemesinde açılan ek davanın ise derdest olduğu belirlenmiştir. Somut olayda; davacı kurumun, dava dışı belediyeye ödediği miktarın davalı idare açısından sebepsiz zenginleşme oluşturduğu iddiasıyla dava açtığı, ancak davacı kurum aleyhine açılan kısmi davada hüküm altına alınan faiz alacağının kaynağını oluşturan alacak kalemleri (bu arada tasarruf keseneklerinden kaynaklanan faiz alacağı) hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, dolayısıyla davacı kurumun alacağını talep etme hakkının, aleyhine açılan ek davanın kesinleşmesini müteakip dava dışı belediyeye ödeme yaptığı tarihte doğacağı açıktır. Bu durumda, mahkemece; davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile esastan reddi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Davanın reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK. nun 438/9. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.