Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/14537 · K. 2015/18427

22. Hukuk Dairesi         2014/14537 E.  ,  2015/18427 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.05.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Kübra Kent ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut olayda, taraflar arasında davacının 15.06.1990-01.05.1995 tarihleri arasındaki sürede çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Söz konusu sürede, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı bir çalışması yoktur. Mahkemece, tanık anlatımlarına itibarla bahsi geçen sigortasız sürede davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığı kabul edilmiş ise de, tanıkların davalıya ait iş yerindeki kayıtlı çalışmalarının araştırılmayarak, uyuşmazlık konusu süre bakımından görgüye dayalı bilgilerinin bulunmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, tanıkların hizmet döküm cetvelleri celp edilerek, bahsi geçen sürede davalıya ait iş yerindeki kayıtlı çalışmaları belirlenmeli ve neticeye göre davacının çalışma süresi noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmelidir. 3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kıdem tazminatı hesaplamasına esas alınan giydirilmiş ücretin belirlenmesinde, iş yerinde günlük bir öğün yemek verilmesi ./.. şeklindeki menfaatin katkısı aylık 586,60 TL kabul edilmiştir. Giydirilmiş ücretin hesaplanmasında, iş yerinde işçiye verilen yemeğin işverene olan maliyetinin nazara alınması gerekli olup, fesih tarihi de dikkate alındığında, esas alınan 586,60 TL'lik meblağın yüksek olduğu kanaatine varılmaktadır. Anılan sebeple, fesih tarihi esas alınarak, bir öğün yemek bedelinin işverene olan maliyeti araştırılmalı ve neticeye göre giydirilmiş ücret miktarı yeniden değerlendirilmelidir. 4-Davanın reddedilen miktarına göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır. Ayrıca, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin hüküm altına alınmasında haklılık-haksızlık oranının gözetilmemesi; davalı tarafça yapılan yargılama giderleri bakımından ise hüküm tesis edilmemesi hatalı olmuştur. Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.