Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/14714 · K. 2016/11889

17. Hukuk Dairesi         2014/14714 E.  ,  2016/11889 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalıya ait araç için davacının trafik poliçesi düzenlediğini, 06.09.2004 tarihinde davalının % 53 promil alkollü vaziyette aracı sevk ve idare ederken kaza yaptığını, kazada ölen 3. kişinin hak sahiplerine 40.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ödediklerini, aracın alkollü sevki nedeniyle ZMSSGŞ gereği davalıya rücu hakları bulunduğunu belirterek, 40.000,00 TL'nin 24.04.2006 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davalının alkollü olmasının kazaya etkisi olmadığını ve kazanın münhasıran alkolden meydana gelmediğini, ceza dosyasında alınan raporla davalının 5/8 kusurlu bulunduğunu, davacının rücu hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi ya da münhasıran davalının kusurundan doğmadığı ve davacının rücu şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkeme tarafından nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik kusur uzmanından oluşan bilirkişi kurulundan alınan denetime açık rapor ile, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinin saptanmış olmasına, kazanın meydana gelmesinde, davalının kusurlu eylemi dışında, karşı araç sürücüsünün 3/8 oranında kusurlu olması nedeniyle, münhasıran alkol etkisinde gerçekleşmeyen kazada davacı sigortacının rücu hakkının bulunmamasına (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713; YHGK 10.12.2014 gün ve 2013/17-1199 E. 2014/1018 K. sayılı ilamları) göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.