Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/15122 · K. 2015/2740

11. Hukuk Dairesi         2014/15122 E.  ,  2015/2740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/01/2014 tarih ve 2011/15-2014/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı ...'nin acenteliği altında diğer davalı tarafından yapılan taşımada yüklemedeki hata nedeniyle müvekkiline ait emtianın başka firmanın emtiası ile karıştığını, müvekkilinin hatalı taşıma nedeniyle aynı makineleri iki kez üretmek zorunda kaldığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı .... vekili, müvekkilinin taşıyan konumunda olduğunu, yüklemeyle ilgisi bulunmadığını, konşimentonun arka yüzü 4-A bölümünde taşıyanın gecikmeden doğan zarardan sorumlu tutulamayacağına dair açık ifade bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı ... vekili, davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olayda yüklemenin hatalı yapılması nedeniyle taşıyan davalı ....'nin TTK 1061.madde hükmü gereği yükleme, istif, taşıma, boşaltmada tedbirli bir taşıyanın dikkat ve özenini gösterme yükümlülüğü bulunduğundan zarardan sorumlu olacağı, hatalı taşımaya dair masrafların 9733,28 TL olduğu, aynı müşteriye ikinci kez üretilen makine bedeli ve beyannamenin maddi tazminata dahil edilmesi olanağı bulunmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı, davalı ...'nin acente sıfatıyla hareket etmesi nedeniyle bu davalıya doğrudan dava açılamayacağı gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, manevi tazminat talebinin reddine, 9.733,28 TL maddi tazminatın davalı ....'nden tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ile davalı .... vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, hatalı taşıma sonucu zarara uğradığını, yanlış yere gönderilen makinenin dava açıldıktan sonra eline ulaştığını, dava konusu makinenin çalışamaz halde olup tam pert sayılması gerektiğini belirterek, malın bedelini de talep etmiştir. Ancak davacının bu talebi konusunda bilirkişi raporuna itirazları ek bilirkişi raporunda değerlendirilmediği gibi, mahkemece de bu konuda bir inceleme yapılmamıştır. Bu itibarla, davacının bu konudaki zarar miktarı tespit edilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru olmamıştır. 3-Ayrıca davacının manevi tazminat talebi tamamen reddedildiğine göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10/3 maddesinde, manevi tazminat talebinin tamamının reddi durumunda avukatlık ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirleneceği düzenlenmesi karşısında, reddedilen manevi tazminat bakımından davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 498,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.