Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2014/1514 · K. 2014/20579

8. Hukuk Dairesi         2014/1514 E.  ,  2014/20579 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 12/09/2013 NUMARASI : 2013/169-2013/467 Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir. İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da bu vasıfta olmayan paralarının ise "fiilen kamu hizmetinde kullanılması gerektiği " koşulları kabul edilmiştir. Somut olayda, bilirkişi raporlarında haciz konulan borçlu Belediye banka hesabına yatırılan paraların; İller Bankası'ndan gelen paylar, Elektrik Şirketlerinin elde ettikleri gelirlerden bir kısmını ilgili kanun gereği Belediye'ye aktardıkları paylar ile Belediye personelinin tahsil ettiği; vergi, harç gibi haczi kabil olmayan nitelikte oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda, Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince hesaba giren paraların niteliği itibarıyla haczi kabil olmadıkları nazara alınarak, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, hesapta yapılan harcamalar gözetilerek, havuz hesabı olarak kabulü ile yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir. SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İKK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.