Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/15195 · K. 2014/12719

17. Hukuk Dairesi         2014/15195 E.  ,  2014/12719 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 22/05/2014 NUMARASI : 2012/595-2014/293 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu ... plakalı araca davalıların işleten ve sürücü olduğu .. plakalı aracın çarparak araçta hasara sebebiyet verdiğini, 40.510,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 40.510,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 25.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek TC Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davalı Gölyaka Belediyesi yönünden açılan dava yargılama sırasında tefrik edilmiştir. Mahkemece, toplanan delillere göre kazanın kamu hizmetinin görülmesi sırasında meydana geldiği, kazanın meydana geliş şekli dikkate alınarak idareye karşı dava açılması gerektiği belirtilerek, davalı E.. A..'ya karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı B.. İ..ne karşı açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkindir. 1-Dava konusu olay, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Yasası'nda yer alan düzenlemelere aykırı davranış nedeniyle meydana gelen zararın rucuen ödetilmesi istemine ilişkindir. Aynı yasanın 106. maddesinde, genel ve katma bütçeli daireler ile özel idare, belediye ve İktisadi kamu teşebbüslerine ait motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı, bu yasanın hukuki sorumluluğa ilişkin düzenlemelerinin uygulanacağı belirlenmiştir. İşletenin hukuki sorumluluğunu düzenleyen 85 ve izleyen maddelerinde ise motorlu araçların, trafik kurallarına aykırı davranışları nedeni ile doğan zararlardan gerçek ve özel kişiler ile kamu tüzel kişileri ayrımı yapılmaksızın, aynı sorumluluk kurallarına bağlı olmaları öngörülmüştür. 2918 Sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın bu düzenlemeleri karşısında, kamu araçlarının verdikleri zararlardan dolayı idare, kamu hukuku kurallarına göre değil, “işleten” sıfatıyla özel hukuk kurallarına göre sorumlu tutulmalıdır. Bu durumda, resmi aracın verdiği zararın ödetilmesi isteği ile açılan davanın bu kurallara uymakla görevli adli yargı yerinde görülmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalılardan B.. İ.. yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmiş olması usül ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir. 2-Anayasanın 129/5. ile 657 Sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rucu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır. Somut olayda davalı E.. A..'nın salt kişisel kusuruna dayanılmış olması karşısında, bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Mahkemece bu husus gözönünde bulundurulmayarak, davalı E.. A.. yönünden husumetten ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulmasına karar verilmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.