Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/15420 · K. 2015/31788

9. Hukuk Dairesi         2014/15420 E.  ,  2015/31788 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 31. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 30/12/2013 NUMARASI : 2013/52-2013/263 Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili davacının, davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak 15/08/2007 - 23/09/2010 tarihleri arasında çalıştığını, kök asgari ücret yanında sefer primi ödendiğini, İtalya - Avrupa arasında dorseci olarak görev yaptığını, ayda ortalama 3-4 sefer yaptığını, sefer başına 350,00 euro prim ayrıca 100,00 euro açık hesap olmak üzere sefer başına 450,00 euro sefer primi verildiğini, davalı işverenlikçe 45 günden fazla süre sefere gönderilmeyerek ücretin esasını teşkil eden sefer primi kazancından mahrum bırakılması, ayrıca kök ücret olarak ödenen asgari ücret düzeyindeki maaşlarının ödenmemesi üzerine davacı tarafından iş sözleşmesinin 23/09/2010 tarihinde haklı sebeple feshedildiğini, işverence yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bedelinin de işverence ödenmediğini, sefer primlerinden yapılan haksız kesintiler sebebiyle fesih tarihi itibariyle 1.700,00 euro prim alacağı bulunduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 15/08/2007 tarihinde şirkette tır şoförü olarak asgari ücretle işe başladığını, 03/09/2007 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, bu sebeple 03/09/2007 tarihinden önceki döneme ilişkin kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, davacının 26/09/2007 tarihinde şirkete ait iş yerinde tekrar işe başladığını, davacının 23/09/2010 tarihinde istifa dilekçesi imzalamaksızın kendisinin işten ayrıldığını, yıllık izinleri kullandığını, prim alacağı ve ücret alacağı bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işçinin izin kullandığını davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporuna dayanılarak, yasal asgari ücret yanında gelirinin büyük bir bölümünü sefer priminden elde eden yurt dışı tır şoförü olarak çalışan bir işçinin şirket tarafından makul bir neden olmaksızın 1,5 ayı bulan süre sefere gönderilmemesinin işçi yönünden haklı fesih nedeni oluşturacağı ,kaldı ki ücret ve geniş anlamdaki ücretin ödenmemesinin de işçiye haklı fesih imkanı verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II. e ve f maddeleri işçiye iş sözleşmesinden ve yasadan kaynaklanan ücretlerinin zamanında ödenmemesi veya eksik ödenmesi ile iş şartlarında esaslı değişiklik yapılması iş sözleşmesini haklı nedenle feshi hakkı vermektedir. Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği tartışma konusudur. Davacı sefer primi kesintisi yapıldığı için iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüştür. Mahkemece sefer primi kesintisi yapılmadığı kabul edilmesine rağmen, davacının görevi için hazır olduğu 45 gün boyunca sefere çıkarılmaması işçi yönünden haklı fesih nedeni kabul edilmiştir. Oysa dosya içeriğine ve emniyet giriş çıkış kayıtlarına göre davacının en son 03.09.2010 tarihinde yurt dışından çıkış yaptığı; iş sözleşmesinin ise 23.09.10 tarihide feshedildiği anlaşılmaktadır. Aylık ortalama 1,5 veya iki kez yurt dışına çıkma uygulamasına göre davacı son 20 günde yurt dışına çıkmış gözükmektedir. Bu çıkış işverenin aracı ile yapılmış ise iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi gerçekleşmiş olmayacaktır. Bu durum araştırılmadan davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin ve bu nedenle kıdem tazminatının kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.