Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2014/15593 · K. 2015/18366

10. Hukuk Dairesi         2014/15593 E.  ,  2015/18366 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Bursa 1. İş Mahkemesi Tarihi :04.11.2013 No :2013/395-2013/632 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemeler yanında, bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin, maddenin öngördüğü koşullara bağlı olarak, işveren, ya da, üçüncü kişilerden tazmini olanağını öngörmüştür. 506 sayılı Yasanın 92.maddesinin 2. fıkrasında “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır….” hükmüne, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde ise “malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmüne yer verilmiş, eldeki davada, sigortalıya 01.09.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması nedeni ile peşin sermaye değerli gelir miktarının belirlenmesinde esas alınan gelirin yarısı ödenmeye başlanmıştır. İş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremez hale gelmesi nedeni ile bağlanan peşin sermaye değerli gelirin hesabındaki temel unsurlardan olan gelir miktarında, sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanması sonucu anılan yasal düzenlemelere dayanan değişim, 506 sayılı Yasanın 96/3. maddesindeki ayrık durum dışında, bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile buna bağlı olarak tazmini gereken tutarın da değişmesine neden olduğundan; tazmin sorumluluk sınırlarının, gelir miktarındaki anılan yasal düzenlemeye göre gerçekleşen değişim gözetilerek belirlenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesine göre bağlanması gereken miktara göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtan itibaren fazladan (506 sayılı Yasanın 92 ve 5510 sayılı Yasanın 54. maddeleri uygulaması sonucu) ödenen fark gelirlerin, yeni gelir tutarı üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gerekecek; faiz başlangıç tarihi olarak da, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği sürecektir. Dava konusu edilen peşin sermaye değerli gelirin tazmini mümkün tutarının, gelir miktarındaki anılan yasal düzenlemeye bağlı olarak, yukarıda sıralanan ilkeler ışığında belirlenmesi gereği üzerinde durulmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.