Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2014/15851 · K. 2015/1230

1. Hukuk Dairesi         2014/15851 E.  ,  2015/1230 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ÇAL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 21/03/2013 NUMARASI : 2008/196-2013/71 Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, feragat nedeniyle 15 ada 45 parsel sayılı taşınmaz bakımından talebin reddine, 15 ada 7 parsel bakımından talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 15 ada 7 parsel saylıı taşınmazın tarafların ortak mirasbırakanı A..C..Ç.. adına kayıtlı olup, üzerinde yer alan 3 adet işyeri ve 4 adet daireden müteşekkil binanın dava konusu yapıldığı, mirasbırakan A..C..'in 1994 yılında öldüğü, davacılar Nevlan ve Sadık ile davalı A..C..'ın mirasbırakanın çocukları, davalılar Dudu, Kadriye ve Fatma'nın ise mirasbırakanın 29.07.2008 tarihinde ölen oğlu S.. E..'nin eş ve çocukları olduğu, dava konusu işyeri ve dairelerin bir kısım davalıların mirasbırakanı S..E..ve davalılar tarafından kiraya verilip konutlardan birinin de kendilerince kullanıldığı, kiraya verilen taşınmazlar bakımından bir ödeme yapılmadığı iddiası ile ortak mirasbırakanın oğlu Sadık Emre'nin ölüm tarihi ( 29.07.2008 ) esas alınarak son 5 yıl için toplam 58.600 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesinin istenildiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtilmelidir ki; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı Sadık'ın dava konusu taşınmazda kullandığı bir bölümün bulunmadığı, davalılar tarafından kiralan işyeri ve konutlardan tahsil edilen kira bedelinden davacılara bir ödeme yapılmadığı saptanarak 15 ada 7 parsel bakımından ecrimisile hükmedilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bir kısım davalılar vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine karar vermek gerekmiştir. Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Somut olayda, davacı Nevlan tarafından dava konusu taşınmazdaki dairelerden birini (çekme kat ) 2007 yılına kadar kullandığı ve 2007 yılı içerisinde de boşalttığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla bu dairenin kullanıldığı dönem sonrası için ecrimisil hesabı yapılacağı açıktır. Ne var ki, mahkemece anılan davacının kullandığı daire yönünden, talep edilen ecrimisil dönemin tamamından davalıların sorumlu tutuldukları görülmektedir. Öte yandan, reddedilen dava değeri esas alınarak vekille temsil olunan davalılar Dudu, Fatma ve Kadriye yararına Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre belirlenecek nispi vekalet ücretine hükmedileceği yere, yanılgılı değerlendirme ile anılan davalılar yararına maktu vekalete hükmedilmiştir. Hâl böyle olunca, davacı Nevlan'ın kullandığı daire yönünden tekrar inceleme ve araştırma yapılarak daireyi 2007 yılı içersinde tam olarak ne zaman boşalttığının belirlenmesi, bu tarih itibariyle bu daire yönünden ecrimisilin hüküm altına alınması, reddedilen dava değerine göre de hükmü temyiz eden davalılar yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Bir kısım davalılar (Dudu, Kadriye, Fatma) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.