Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/15870 · K. 2015/4352

17. Hukuk Dairesi         2014/15870 E.  ,  2015/4352 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili; caddede seyir halinde olan davalı ... idaresindeki minibüsün, karşıdan karşıya geçmek isteyen davacıların murisi ...'ye çarpması sonucunda meydana gelen kazada, ...'nin öldüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 500,00 TL, baba ... için 500 TL'den toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile anne ... için 15.000,00 TL, baba ... için 15.000,00 TL ve kardeş ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müşterekn ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında davacı anne ... için maddi tazminat talebini 4312,67 TL ve baba için 2972,38 TL olarak ıslah etmiştir. Mahkemece, manevi tazminatın az olduğu şeklindeki bozma ilamına uyulmuş, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı baba ... için 4000,00 TL, davacı anne ... için 4000,00 TL ve kardeş ... için 2500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal fazi ile birlikte davalı ... ve ...'den alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın yine az olduğu görülmüş ve davacılar için hükmedilen manevi tazminatın bir miktar daha artırılarak hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.