Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2014/15941 · K. 2016/12516

4. Ceza Dairesi         2014/15941 E.  ,  2016/12516 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/09/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. (Karşı Oy) KARŞI OY: Esas mahkemece sanık hakkında gerekçe gösterilerek temel cezanın alt sınırdan takdir edildiği, lehine takdiri indirim uygulandığı; sabıkası bulunmadığından ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık da dikkate alınarak, tekrar suç işlemeyeceği gerekçesiyle cezasının ertelendiği ve ertelenen cezanın 5 ay hapis olduğu anlaşılmıştır. Ancak 5 ay hapis cezasının ertelenmesine rağmen, TCY’nın 51. maddesinin 3. fıkrası gereğince en üst sınır olan 3 yıl denetim süresi uygulanmasına karar verilmiştir. Söz konusu denetim süresinin 1 yıl yerine 3 yıl olarak uygulanmasında gerekçe gösterilmemiştir. Anayasa’nın 141/3. maddesinde “mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” ifadesi yer aldığı gibi; aynı hususa 5271 sayılı CYY’nın 34/1, 230 ve 232. maddelerinde de yer verilmiştir. Denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin fazla belirlenmesi, İnfaz Yasası hükümleri ile erteleme sonuçları ve tekerrür hükümleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın aleyhine sonuç doğurabilecektir. O nedenle, TCY’nın 51/3. maddesinde yer alan “cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir” düzenlemesi yargıca takdir yetkisi verdiğinden, yargıcın denetim süresini mutlaka gerekçeli olarak belirlemesi gerekir. Buna karşın mahkeme, yukarıda belirlediğimiz gibi her konuda sanığın lehine değerlendirme yaptığı halde, denetim süresinin belirlenmesinde gerekçe göstermeden sanık aleyhine en üst sınırdan denetim süresi belirlemiştir. Bu takdir kullanımı gerekçesiz olduğu gibi, hükümdeki diğer takdir yetkisi kullanımıyla da çelişmektedir. Tüm bu nedenlerle, ertelemede denetim süresinin gerekçesiz olarak en üst sınırdan belirlenmesi 1412 sayılı CYY’nın 308/7 ve 5271 sayılı CYY’nın 289/1-g maddeleri gereğince mutlak bozma nedeni sayıldığından, 5 ay hapis cezası için 1 yıl yerine 3 yıl denetim süresi öngörülmesi noktasından hükmün bozulması gerektiğinden, yüksek çoğunluğun onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. Doç. Dr. ... 4. Ceza Dairesi Başkanı