Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/16116 · K. 2014/21790

(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16116 E.  ,  2014/21790 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, mahkemenin bilirkişi raporunda belirlenen ve usul ve yasaya uygun olan derece kademe tespitine dair hükmü karar metnine 8/22 yerine 8/20 olarak geçirmiş olmasının basit maddi hata olduğu ve davacının da bu maddi hatanın düzeltilmesini mahkemesinden istemiş ve mahkemece mahallinde her zaman düzeltilebilecek olması nedeniyle bozma nedeni yapılmayarak davalının yerinde bulunmayan aşağıdaki temyiz itirazı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem ...’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren ...’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacağının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan ...ile tanındığını, bu nedenle geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin ...’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine ve emsal bir yargı kararına göre seri davada davacı vekiline dilekçe yazım ücretine karar verilmiştir. Taraflar arasında ilave tediyeye uygulanacak faiz oranı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı ilave tediye alacağının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının talep ettiği ilave tediye alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, bu faiz oranı işçi ücret alacakları yönünden 4857 sayılı İş Yasası tarafından getirilen bir faiz cinsidir ve sadece bu yasadan doğan ücret alacaklarına uygulanabilir. İlave tediye alacağı ise 6772 sayılı.... Kanunun 2. maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup uygulanacak faiz oranı yasal faizdir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir. Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine; “c) Davacının ilave tediye farkı alacağına ilişkin talebinin kabulüyle, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 1.027,56 TL ilave tediye farkı alacağının davacının davalı kuruma müracaat tarihi olan 17.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.