Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/16151 · K. 2014/21796

(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16151 E.  ,  2014/21796 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren TİS’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacağının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine ve emsal bir yargı kararına göre seri davada davacı vekiline dilekçe yazım ücretine karar verilmiştir. Taraflar arasında ilave tediye alacağına uygulanacak faiz oranı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı ilave tediye alacağının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının talep ettiği ilave tediye alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, en yüksek banka mevduat faizi işçi ücret alacakları yönünden 4857 sayılı İş Yasası tarafından getirilen bir faiz cinsidir ve sadece bu yasadan doğan ücret alacaklarına uygulanabilir. İlave tediye alacağı ise 6772 sayılı Devlet Ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2. maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup uygulanacak faiz yasal faizdir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir. Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine; “c) Davacının ilave tediye farkı alacağına ilişkin talebinin kabulüyle, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 795,09 TL ilave tediye farkı alacağının davacının davalı kuruma müracaat tarihi olan 11.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.