Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2014/1644 · K. 2014/3076

1. Ceza Dairesi         2014/1644 E.  ,  2014/3076 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No: 3 - 2014/5908 MAHKEMESİ : Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO: 19/12/2013, 2013/28 (E) ve 2013/119 (K) SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, parkta yakınları ile birlikte alkol alan mağdurdan içki istediği, mağdurun olumsuz cevabına rağmen ısrar ettiği, bunun üzerine mağdurun sanığın koluna girip uzaklaştırırken yumruk atması üzerine, sanığın bıçak çıkararak mağduru sol göğüs çevresine isabet eden 3 bıçak darbesi ile yaraladığı, alınan raporlara göre bu darbelerden her birinin niteliği ve göğüs boşluğuna geçip geçmediğinin tespit edilemediği, ancak sol göğüste pnömotoraks oluştuğu ve mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; her birinin niteliği tespit edilemeyen bıçak darbelerinin meydana getirdiği yaralanmanın niteliği, iç organ yaralanması bulunmaması, taraflar arasında bir husumetin olmaması, herhangi bir engel olmamasına ve sanığın müteakip bıçak darbeleri ile mağduru öldürme olanağına sahip olmasına rağmen, eylemine devam etmeyip kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin deliller bulunmadığı, şüphede kalan bu durumun sanık lehine yorumlanmasının yasal zorunluluk olduğu gözetilerek, sanık hakkında temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenip, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurularak fazla ceza tayini, 2- T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık ve katılan için baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde müdafii ve vekil ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA, 13/05/2014 günü oybirliği ile karar verildi.