Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2014/16689 · K. 2017/6770

15. Ceza Dairesi         2014/16689 E.  ,  2017/6770 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; beraat 2-Sanık ... hakkında; a-)TCK 204/1,62/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet, b-)TCK 158/1-f,62 maddeleri uyarınca mahkumiyet Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından, sanık ...’in atılı suçlardan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...’ın katılandan aldığı mal karşılığı verdiği 12.500.TL bedelli çekin ibraz tarihinde karşılıksız çıktığı, sanık ...’ın kendisine ait çekteki keşideci imzasını bir başkasına attırmak suretiyle sahte oluşturduğu çeki diğer sanığa vermek suretiyle fikir ve eylem birliği içerisinde menfaat temin etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; 1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz incelemesinde; Sanıkların savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi incelemesi ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...’ın atılı suçlardan beraatı ile sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet Savcısının sanıkların iştirak iradesiyle hareket etmek suretiyle suçun sübuta erdiğine, sanığın ise suçun oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin ''25.000 TL'', ''20.863 TL'' ibarelerinin çıkartılması yerine sırası ile ''1.250 gün'',''1.041 gün karşılığı 20.820.TL” terimlerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.