Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/16707 · K. 2015/6059

12. Ceza Dairesi         2014/16707 E.  ,  2015/6059 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, 1- Olay günü gündüz vakti meskun mahal dışında iki yönlü yolda sanığın idaresindeki kamyon ile seyri sırasında aynı istikamette seyreden öndeki aracı güvenli mesafeden takip etmemesi sonucu araca arkadan çarparak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, tam kusurlu olduğunun kabulünde isebetsizlik bulunmamakta ise de sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütler isabetle değerlendirilip alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir ceza tayini yerine üst sınıra yakın ceza tayini, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın şoförlükle geçimini temin eden sanık hakkında sürücü belgesinin en üst hadden geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.