Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/16752 · K. 2015/29546

22. Hukuk Dairesi         2014/16752 E.  ,  2015/29546 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının, davalı asıl işverene ait işyerinde 06.08.2002-04.10.2012 tarihleri arasında taşeron şirketlerin işçisi olarak temizlik görevlisi sıfatıyla çalışlığını, iş sözleşmesini onbeş yıl sigortalılık süresi ve 3600 prim ödeme gün sayısını doldurup emeklilik şartları yaş haricinde tamamladığı sebebiyle feshettiğini, tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı Atlas Ltd. Şti. vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, kanuni süresi içinde, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. Kıdem tazminatına uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer sebeplerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir. Somut olayda, davacının kıdem tazminatı almaya hak kazandığına dair belgeleri işverene vermediği, sadece işverene dilekçe ile başvuru yaptığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır. Kaldı ki, kararda faiz başlangıcı olarak esas alınan fesih tarihinin 04.10.2012 yerine 04.10.2010 tarihi olarak belirtilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ne var ki, faizin başlangıcına ilişkin bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci bendinin silinerek yerine; “2-11.789,85 TL brüt kıdem tazminatının, 28.02.2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz gidirinin temyiz edenlerden ...'ne yükletilmesine, 22.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.