Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/16896 · K. 2014/16232

3. Hukuk Dairesi         2014/16896 E.  ,  2014/16232 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BURSA 4.SULH HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 20/02/2014 NUMARASI : 2013/1732-2014/308 Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dilekçesinde; davalı borçlu R.. F.. A.. hakkında ödenmeyen su borcu nedeniyle icra takibi yapıldığını, borçlunun takibe haksız ve kötüniyetli itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05.06.2013 tarih ve 2013/7347 E-9258 K.sayılı kararı ile ''Somut olayda; gerekçeli kararın taraflara tebliği aşamasında davalının ölü olduğunun belirtildiği bunun üzerine dosyaya ibraz edilen veraset ilamından davalının 26.11.2010 günü, yargılama devam ederken öldüğü anlaşılmaktadır. Ölü kişi aleyhine hüküm tesis edilemeyeceğinden davalı R.. F.. A..'ın tüm mirasçılarına husumet tevcih edilerek, onlar tarafından davaya devam edilmesi gerekirken; ölü kişi aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada davalılar vekili; Bursa Tereke Hakimliğinin 2010/149 Esas sayılı dosyası üzerinden mirasın reddi ile ilgili davanın devam ettiğini, tereke dosyasında görüleceği üzere davalıların mirası reddettiklerini, mirası redde ilişkin ilam bulunmadığını, ancak tereke dosyasında terekenin borca batık olduğunun açık bulunduğunu belirtmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 1.643,98 TL asıl alacak, 281,92 TL işlemiş faiz, 5 TL evrak masrafı olmak üzere toplam 2.090 TL üzerinden devamına, %40 icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; İİK'nun 53/1.maddesinde "Terekenin borçlarından dolayı ölüm günü ile beraber üç gün içinde takip geri bırakılır. Mirasçı mirası kabul veya reddetmemişse bu hususta Kanunu Medenide muayyen müddetler geçinceye kadar takip geri kalır." hükmü yer almaktadır. TMK'nun 625.maddesinde de "Resmî defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamaz. Bu süre içinde zamanaşımı işlemez. Acele hâller dışında, davalara devam edilemeyeceği gibi, yeni dava da açılamaz." şeklinde düzenleme mevcuttur. Terekenin defterinin tutularak tespiti sonucunda mirasçılar mirasın reddi veya kabulü konusunda karar verebileceklerinden TMK'nun 625.maddesi gereğince resmi defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamayacağı düzenlenmiştir. Somut olayda, borçlu mirasçılar tarafından, Bursa Tereke Mahkemesinin 2010/149 E. sayılı dosyasında, murisin mirasının reddedildiğinin ve terekesinin tespiti için açılmış bir davanın olduğu belirtildiğinden, mahkemece öncelikle borçlu mirasçılar tarafından tereke mahkemesinde açılan davanın, yukarıda anılan yasa hükümleri gereğince, bekletici mesele yapılarak sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.