Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2014/1698 · K. 2014/4662

14. Ceza Dairesi         2014/1698 E.  ,  2014/4662 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet Mahalli mahkemece verilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan re'sen de temyize tâbi hükme yönelik temyize gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın, eşi ve çocukları ile birlikte salonda oturan 17 yaş içerisindeki mağdureyi “sana birşey söyleyeceğim” diyerek kolundan tutup çekmek suretiyle mutfağa götürerek kapıyı kapatıp konuşurken, birden bire öpmek için mağdurenin üzerine abandığı, mağdurenin sanığı geriye doğru itmesi ve sanığın eşi...'in bu sırada mutfağa girmesi nedeniyle eyleminin tamamlayamadığı olayda, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden sanığın mağdurenin kolundan tutarak vücuduna temas ettiği gerekçesiyle basit cinsel istismar suçunun tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Yukarıda kabul edilen şekilde meydana gelen olayla ilgili olarak mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.10.2011 günlü raporda, “mağduresi bulunduğu olay ve diğer sosyal faktörlerden kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan "Travma Sonrası Stres Bozukluğu" denilen psikiyatrik bozuklukluğun tespit edildiği, bu duruma göre, mağduresi bulunduğu olay ve diğer sosyal faktörler nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu” belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, sanık tarafından işlenen ani nitelikteki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen öpmeye teşebbüs etme şeklindeki bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu, sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkacak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı gözetilmeden, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın basit cinsel istismara teşebbüs eyleminden mi, yoksa olayın ortaya çıkması ve mahallede çok konuşulması gibi, suç tarihi sonrası gelişen olaylar ile diğer sosyal faktörlerden mi kaynaklandığı hususunun da tam olarak açıklanmadığı mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair 28.10.2011 günlü rapora dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.