Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2014/17144 · K. 2014/16487

8. Hukuk Dairesi         2014/17144 E.  ,  2014/16487 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/03/2013 NUMARASI : 2012/467-2013/308 M.. C.. ve R.. C.. ile Hazine ve H.. Ü.. aralarındaki zilyetliğin tespiti ve korunması davasının kabulüne dair Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.03.2013 gün ve 467/308 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı H.. Ü.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Davacılar vekili dava dilekçesinde, vekil edenlerinin 2722 parselde Maliye Hazinesi adına tapuda kayıtlı taşınmazın zilyedi olduklarını, dava konusu taşınmazın tapulama esnasında ham toprak vasfı ile Maliye Hazinesi adına tescil edildiğini, vekil edenlerinin miras bırakanı A. C.'un dava konusu taşınmazı imar-ihya ederek üzerinde zeytin ağaçları yetiştirmek suretiyle zeytinlik haline getirdiğini, taşınmazda arıcılık yaptığını, 2010 yılında vefatından sonra da mirasçıları olan vekil edenleri tarafından taşınmazın zilyet sıfatıyla kullanıldığını, ancak taşınmazın vekil edenlerince kullanılmasına rağmen davalı H.. Ü.. tarafından taşınmaza ecrimisil ödendiğini öğrendiklerini açıklayarak 2722 parselde Maliye Hazinesi adına tapuda kayıtlı taşınmazın vekil edenlerinin miras bırakanı A. C. tarafından imar ve ihya edilerek zeytinlik haline getirildiği, sağlığında onun tarafından tasarruf edildiği, ölümünden sonra da mirasçıları tarafından zilyet olunduğu ve kullanıldığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı H.. Ü.. 31.07.2012 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacıların zilyetliğe dayanarak zilyetliklerinin korunmasını istediklerini ve buna dayanarak dava açtıklarını, buna göre Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, TMK'nun 984.maddesi gereği 2 aylık ve her halde 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu taşınmazın zilyetliğinin 2000 yılında kendisi tarafından Remzi Apak'tan zilyetliğin devri yoluyla kazanıldığını, bahsi geçen zeytin ağaçlarının da o tarihte mevcut olup Remzi Apak'ın miras bırakan tarafından yetiştirildiğini, 2000 yılından sonra kendisinin zilyetliğinin nizasız fasılasız olarak sürdüğünü ve taşınmaz için ecrimisil ödemeye başladığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; yapılan idari tahkikata göre bilirkişilerce dava konusu taşınmaz açısından davacılar ile davalı H.. Ü.. arasında çekişme olduğunun, taşınmaz üzerinde 15-20 yıl önce davacılar tarafından zeytin ağaçları dikilip yetiştirildiğinin beyan edildiğini, davacıların zilyetliklerini ispat ederlerse haklarında ecrimisil tahakkuku yapılacağını açıklamıştır. Mahkemece; davanın kabulü ile 343 ada 15 parsel nolu (eski 2722 parsel) taşınmazın davacıların babası A. C. tarafından zeytinlik haline getirildiği, sağlığında onun tarafından, ölümünden sonra ise davacılar tarafından zilyet olunduğunun tespitine karar verilmesi üzerine hüküm; davalı H.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Dava konusu öncesi 2722 ve yenileme kadastrosu ile 343 ada 15 numaralı parselin ham toprak niteliğiyle Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğu ve tapu kaydının 18.12.1963 tarihinde oluştuğu belirlenmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın muhdesatın zemini ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Davalı H.. Ü.. 31.07.2012 tarihli cevap dilekçesi ile zeytinliğin bulunduğu yerin zeytin ağaçları ile birlikte 2000 yılında Remzi Apak'tan satın aldığını ve zeytin ağaçlarının o tarihte mevcut bulunduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Uyuşmazlığın zeminle ilgisi bulunmadığına ve taşınmaz ham toprak niteliğiyle Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğuna, tapuyu taşınmazlar üzerinde malik dışında diğer gerçek ve tüzel kişilerin hukuken geçerli ve malik sıfatıyla zilyetliğinden söz edilemeyeceğine, Hazine vekilinin de cevap dilekçesinde açıkladığı gibi taşınmaz üzerindeki muhdesat niteliğinde bulunan zeytin ağaçlarının davacılar tarafından mı yoksa davalı H.. Ü.. ve bayisi (satıcısı) tarafından mı meydana getirildiği uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır. Saptanan bu durum karşısında; Dava; TMK'nun 683. maddesi çerçevesinde çözümlenecek ayni hakka dayalı bir dava olmayıp davalı H.. Ü.. ve vekilinin dilekçelerinde açıkladıkları gibi TMK'nun 981 vd.maddelerinde ifadesini bulan zilyetliğin korunması davası olduğunun kabulüyle anılan Medeni Kanun hükümleri uyarınca taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Kabul şekline göre de taşınmaz tapulu olduğu halde taşınmaza davacıların zilyet olduğunun tespitine karar verilmesi de usule aykırıdır. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulur. Kaldı ki davalı H.. Ü.. ve vekili görev itirazında bulunmuşlar ancak mahkemece ara karar ile bu isteğin reddine karar verilmiştir. Dava zilyetliğin korunması davası olduğuna ve itiraz da bulunduğuna göre dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğuna karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır. Davalı H.. Ü.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 51,00 TL peşin harcın istek halinde davalı H.. Ü..'a iadesine 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.