Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2014/1715 · K. 2016/6142

15. Ceza Dairesi         2014/1715 E.  ,  2016/6142 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK 157/1, 168/1, 52/2, 58/6-7, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez) Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, müşteki ...'nun işlettiği börek evine gelerek börek siparişi verdiği, müştekinin yanında yevmiyeli olarak çalışan diğer müşteki ...' ın da olduğu sırada müştekilere isminin ... olduğunu, ... Belediyesinin yardıma ihtiyacı olanlara yardımda bulunduğu, kendisinin de ... Belediyesinde çalıştığını söylediği, bunun üzerine müştekilerin "... Belediyesi bize de yardım etsin " dediği, şüphelinin dosya açılması ve doktor raporu alınması gerektiğini söyleyerek müştekilerden dosya parası istediği, müşteki ... nun 180 TL, müşteki ...'ın ise 30 TL para verdiği, sanığın parayı alarak ayrıldığı ve bir daha görünmediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın ikrara dayalı savunması, müşteki beyanları ile dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyete yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak; 1-Müştekilerin aşamalarda alınan beyanlarında, işyerinde birlikte oldukları sırada sanığın geldiğini ifade etmeleri, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş olması karşısında sanık hakkında bir kez ceza verilip 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının artırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde iki ayrı müştekiye yönelik olarak ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, 3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.