Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/17174 · K. 2015/12187
9. Hukuk Dairesi 2014/17174 E. , 2015/12187 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, ücret alacaklarının ödenmemesi ile bildirimlerinin gerçek ücret üzerinden yapılmaması nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının asgari ücret ile çalıştığını, ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır. D) Temyiz: Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Mahkemece, gerekçede davacının kıdem tazminatına hak kazandığı belirtilmesine rağmen tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece, gerekçede “….geçerli fesih nedenini oluşturduğu bu itibarla davacının kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmıştır..” denilerek kabulüne karar verildiği halde tefhim edilen kısa kararda kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hüküm ve gerekçe çelişkisi olduğundan sair yönler incelenmeksizin kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.