Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/17365 · K. 2015/2924

11. Hukuk Dairesi         2014/17365 E.  ,  2015/2924 K. "İçtihat Metni" FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/14-2014/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacı şirketin “...+şekil” markasının tescili için yaptığı başvuruya davalı şirketin “...” unsurlu markalarını mesnet gösterek itiraz ettiğini, itirazın reddi üzerine YİDK’ya yapılan itirazın kısmen kabul edildiğini ve başvuru kapsamından 29. sınıfta yer alan “et, balık konserveleri, turşuları, et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, zeytin, zetin ezmeleri, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin” emtialarının çıkartıldığını ileri sürerek; TPE YİDK’nın dava konusu kararının müvekkili aleyhine olan kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davacının markasının davalının markasının ayırt ediciliğini zedeleyeceğini, davalının “...” unsurlu markalarının seri marka olduğunu, davacının marka başvurusunun tüketici tarafından davalının seri markalarına ekleme olarak algılanacağını savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında tescil engeli bulunduğu, davalı KHK'nın 8/4. maddesi hükmüne dayanmış ise de; tanınmışlığına dair delil sunulmadığı, mallar benzer olup farklı bir sınıf bulunmadığından bu hususun sonuca etkili görülmediği, davacının önceki markasının bu başvuruya kazanılmış hak oluşturmayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.