Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/17702 · K. 2015/5652

11. Hukuk Dairesi         2014/17702 E.  ,  2015/5652 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 gün ve 2011/1073-2013/354 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/04/2014 gün ve 2013/18295-2014/7399 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili asıl dava da, müvekkilinin 2004 yılında "..." markasını 29, 30 ve 43. sınıflarda tescil ettirdiğini, bu markanın tanınmış marka olduğunu, müvekkiline ait iki şube bulunduğunu, bunlardan birini şirketlerinde işçi olarak çalışan ...'na sattıklarını, yapılan sözleşmeye göre, ...'nun ... KÜNEFE, DONDURMA, PASTA VE CAFE gibi unvanları kullanamayacağını taahhüt ettiğini, davalıya ait işyerinin ... adına işletildiğini ve abisi ... ile birlikte çalıştıklarını, davalının 2005 yılında "... +şekil" markasını 30. sınıfta tescil ettirdiğini, davalının "..." ibaresini ön plana çıkararak müvekkili markasını kullandığını, bu şekilde müvekkiline ait markanın tanınmışlığı ve itibarından faydalandığını, halk nezdinde karışıklık ve iltibas yarattığını, müvekkiline ait markaya da tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalı markasındaki "..." ibaresi nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada da davalının işletmeciliğini yaptığı işyerindeki tabelasında ve kullandığı kartvizit, kutu ve poşetlerde müvekkili şirketin hak sahibi olduğu "..." markasını kullanarak, müvekkili şirketin koruma altında bulunan marka ve tescilli ticaret unvanından kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, davacının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, giderilmesine, 100,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini toplam 8.679,26 TL'ye çıkarmıştır. Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini etmiştir. Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 15.04.2014 günlü ilamıyla onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.