Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2014/1858 · K. 2014/6162

23. Hukuk Dairesi         2014/1858 E.  ,  2014/6162 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 24/12/2013 NUMARASI : 2013/32-2013/491 Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R- Davacı vekili, müvekkili ile davalı kooperatif arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın sözleşmeye göre teslimi gereken tarihte teslim edilmediğini, 55 aylık gecikme bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000 Euro'nun ödenmesi gereken aylardan itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 15.12.2011 tarih, 2010/4232 E., 2011/7525 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle davacı arsa sahibi kendisine bırakılan 4 nolu bağımsız bölümü 15.12.2004 tarihinde tapuda dava dışı Emine’ye satarak devrettiğinden bu daire yönünden gecikme tazminatının teslimi gereken 29.05.2000 gününden, satışın yapıldığı 15.12.2004’e kadar hesaplanması gerekirken bu bağımsız bölüm yönünden de iskân tarihine kadar hesaplama yapılmasının doğru olmadığı, sözleşmede teslimi gereken tarih belirlenmiş olduğundan davacı arsa sahibinin tekrar süre vererek karşı tarafa borcun yerine getirilmesi için uyarıda bulunmasına gerek bulunmadığı, Borçlar Kanunu’nun 106/2. maddesi hükmünce davacı arsa sahibinin sözleşmeyi feshetmemek ve beklemek suretiyle seçimlik hakkını akdin ifası yönünde kullandığı ve bu hakkını belli bir süreye bağlı kalarak kullanmak zorunda olmadığından teslimi gereken tarihten itibaren 55 ay beklemekle zararın artmasına neden olduğundan bahsetmenin mümkün bulunmadığı, bu nedenle mahkemece Borçlar Kanunu'nun 98 ve 44. maddeleri gereğince indirim uygulamasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek taraflar yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, C Blok 3,5,6,7,8,9,10 ve D Blok 8 ve C Blok Zemin kat 4 nolu bağımsız bölümlerin davacıya ait olduğu, teslimin geç yapıldığı, davacı kendisine bırakılan 4 nolu bağımsız bölümü 15.12.2004 tarihinde dava dışı Emine isimli şahsa devrettiğinden bu taşınmaz yönünden ise gecikme tazminatının teslimi gereken 29.05.2000 tarihinden satışın yapıldığı 15.12.2004 tarihine kadar hesaplanması gerektiği belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.