Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2014/19281 · K. 2014/18995

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19281 E.  ,  2014/18995 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu 331 parsel sayılı taşınmaz 2415 m² olup 496,02 m² üzerinde irtifak tesisi suretiyle kamulaştırıldığı, üzerinde verim çağında 40 adet nar ile 12 adet zeytin ağacının bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın önce açık tarla olarak değerlendirildiği, ağaçlara ise kaim değer yöntemine göre hesaplanan maktu değer verildiği, böylece tarım arazisi değeri ile ağaçların değeri toplanarak kamulaştırılan taşınmazın bedelinin bulunduğu anlaşılmakta olup, Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendine göre arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas tutularak değer tespiti yapılır. Kamulaştırılan taşınmazın üzerindeki meyveli ağaçlar dikkate alınarak, taşınmazın üzerindeki meyveli ağaçların sayı, yaş ve cinslerine göre, bu ağaçların tamamının taşınmaza kapama bahçe niteliği verip vermediği araştırılıp oluşacak sonuca göre kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi, tamamının kapama bahçe olmasını sağlayacak yeterli sayıda ağaç bulunmaması halinde mevcut ağaç sayısına göre kapama bahçe olan kısmın saptanıp, geriye kalan bölüm açık tarım arazisi olarak değerlendirilmek üzere gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden açık tarım arazisinde münavebeye alınacak ürünler ile kapama meyve bahçesi niteliğini veren ağaçların dekar başına ortalama verim miktarı, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve üretim giderlerini de gösteren veri listesinin getirtilip, kapama bahçe olan bölüm ile açık tarım arazisi olan bölümün değeri belirlenerek kamulaştırma bedelinin buna göre hesaplanması gerekirken, davaya konu taşınmazın açık tarım arazisi olarak kabulü ile üzerindeki ağaçlara maktu değer verilmesi, 2-Kabule göre de; dava konusu 331 parsel sayılı taşınmaz açık tarım arazi kabul edilerek net gelir hesabına göre sadece buğday münavebeye alınarak değer belirlenmiştir. Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kilogram başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir. Buna göre mahkemece, dava konusu 331 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup, buğdayın yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekara asgari ve azami üretim verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderleri esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemiş olması, Doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.