Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/19359 · K. 2015/31047

22. Hukuk Dairesi         2014/19359 E.  ,  2015/31047 K. "İçtihat Metni" Y A R G I T A Y İ L A M I MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi TARİHİ : 15/05/2014 NUMARASI : 2011/1155-2014/1362 DAVA : Davacı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile döner sermaye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin Uygulama Oteli mutfağında usta öğretici olarak görev yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil olmak üzere haftanın altı günü kesintisiz olarak çalıştırıldığını, yıllık izinlerinin bölünmek suretiyle yılda beş gün kullandırıldığını, son bir yıldır döner sermaye teşvik primlerinin ücretine yansıtılmadığını, son üç yıldır da git gide azaltılarak ücretine yansıtıldığını belirterek yıllık izin ücreti, fazla çalışma, döner sermaye ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının geçici usta öğretici olarak ek ders ücreti karşılığında günde beş, haftada kırk saati geçmemek üzere ihtiyaç doğrultusunda kendisine görev verildiğini, kadrosuz geçici usta öğretici olarak çalıştığı için döner sermaye kar payı tahakkuk ettirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89. maddesinde ''Her derecedeki eğitim ve öğretim kurumları ile Üniversite ve Akademi (Askeri Akademiler dahil), okul, kurs veya yaygın eğitim yapan kurumlarda ve benzeri kuruluşlarda öğretmen veya öğretim üyesi bulunmaması halinde öğretmenlere, öğretim üyelerine veya diğer memurlara veyahut açıktan atanacaklara ücret ile ek ders görevi verilebilir. Ücretle okutulacak ders saatlerinin sayısı, ders görevi alacakların nitelikleri ve diğer hususlar ilgili Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun kararı ile tespit olunur.'' hükmü düzenlenmiştir. Bu maddeye istinaden çıkarılan, Milli Eğitim Bakanlığı kurumlarında sözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler hakkında yönetmeliğin 5/2. maddesi uyarınca da, uzman ve usta öğreticilerin 657 sayılı Kanun'un 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebileceği belirtilmiştir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Dosya içeriğine göre, davacının dışarıdan ücretli usta öğretici olarak görevlendirildiği, ücretlerinin 657 sayılı Kanun'un 89. maddesine uygun olarak Bakanlar Kurulunca çıkarılan genelgeler uyarınca Maliye Bakanlığınca belirlenen ders ücretleriyle ödendiği anlaşılmaktadır. Davacının sosyal güvenlik hukuku yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamında gösterilmesi iş sözleşmesi ile çalıştığını göstermez. Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Aradaki hukuki ilişki; işçi işveren ilişkisi olarak nitelendirilemez. Uyuşmazlığın statü hukukuna tabi olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece idari yargının görevli olması sebebiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken işin esasına girerek kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.