Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/19595 · K. 2015/34591

22. Hukuk Dairesi         2014/19595 E.  ,  2015/34591 K. "İçtihat Metni" Y A R G I T A Y İ L A M I MAHKEMESİ : Sivas 1. İş Mahkemesi TARİHİ : 20/05/2014 NUMARASI : 2012/193-2014/202 DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan alt işveren bağlı olarak asıl işveren temizlik işçisi olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin işverence sonlandırıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar cevabının özeti: Davalı vekili, alacak talepleri yönünden zamanaşımı itirazlarının olduğunu beyan ederek müvekkili şirket yönünden davanın reddini talep etmiştir. Davalı vekili, husumet itirazında bulunduklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Dosyaya sunulan nöbet çizelgelerinden Cumartesi günleri vezne bölümünün çalıştığı anlaşılmakta ise de, temizlik görevlilerinin de çalıştıkları ispatlanamamıştır. Buna göre, davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışan davacının haftanın beş günü 07.30-18.00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenme ile günlük dokuz saat mesai yapmak suretiyle haftalık kırkbeş saat çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Buna göre, fazla çalışma alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.