Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/197 · K. 2014/2061

11. Hukuk Dairesi         2014/197 E.  ,  2014/2061 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 gün ve 2011/369-2011/227 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.09.2013 gün ve 2012/17484-2013/15781 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in, diğer müvekkili şirkete ait hisselerinden 3.500 TL'sini 11.05.2004 tarihinde davalıdan devraldığını, sözleşmede davalının devir tarihine kadar olan vergi harç ve benzerinden sorumlu olduğunu kabul ettiğini, devir sonrasında müvekkili şirketin devirden önceye dayalı vergi borcunun çıktığını ve bunun ödendiğini, davalının ödenen miktardan hissesi oranında sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 13.958 TL alacağın 10.08.2006 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, şirketin kendi borcunu ödediğini ve davacı şirketin davaya dayanak yapılan sözleşmenin tarafı olmadığını, diğer davalı ...'in de ödemeyi yapan kişi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin vergi borcunu yine davacı şirketin kendisinin ödediği, şirket ortağı davacının hissesini devreden eski ortak davalıdan rücuen talep edebileceği kendi ödediği bir kamu borcunun söz konusu olmadığı, kaldı ki davacı ortak tarafından ödeme yapılmış olsaydı dahi davalıya ortak olduğu dönemdeki kamu borcunu hissesi oranında rücu edebilmesinin ancak şirketten tahsil imkanının kalmadığının ispatlanmasına bağlı olacağı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın aktif husumet yokluğundan diğer davacı yönünden de esastan reddine dair verilen kararın davacılar vekillince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır. Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.