Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/19842 · K. 2015/13053

17. Hukuk Dairesi         2014/19842 E.  ,  2015/13053 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 24.11.2015 Salı günü davalı vekili Av. ...geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra işin çokluğu nedeniyle esasın incelenmesi başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, tek taraflı kaza yapması sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, malul kaldığını belirterek ıslahla birlikte 175.000,00 TL işgöremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, maluliyet oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, davacının emniyet kemeri takmadığından müterafik kusurlu olduğunu, hatır taşımasının sabit olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 175.000,00 TL tazminatın kaza tarihinde geçerli olan poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihi olan 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının maluliyet oranının belirlenmesi hususunda alınan rapor, olay tarihinde yürürlükte bulunan "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre düzenlenmediğinden hükme dayanak yapılması mümkün bulunmamaktadır. Bununla birlikte, davacının kaza sonrası muayenesinde, alnında kesi ve ağızda künt travma tespit edildiği ancak maluliyetine esas olan raporda, davacının demans hastalığının esas alınarak daimi maluliyet oranı tespit edildiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, davacının varsa gördüğü demans hastalığı tedavisine ilişkin evraklar getirtilip, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na davacının sevki sağlanarak, davacıdaki demans hastalığı ile kaza arasında illiyet bağı olup olmadığının tespiti ve buna göre olay tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,.. 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.