Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/20007 · K. 2015/9014

12. Ceza Dairesi         2014/20007 E.  ,  2015/9014 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-2b,53/1-6 maddeleri gereğince mahkûmiyet,sürücü belgesinin geri alınması Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının tümü ile sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Olay tarihinde, sanığın idaresindeki araç ile seyir halinde bulunduğu sırada katılana çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğinin iddia edildiği olayda, katılana çarpan aracın plakasına ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, tanıkların katılana gri renkli ... marka aracın çarparak kaçtığını, ancak çarpan şahsı teşhis edemeyeceklerini beyan etmeleri, sanığa ait araçta herhangi bir hasar tespiti yapılmamış olması ve sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi de nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, atılı suçtan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması, Kabul ve uygulamaya göre ise; 1-Taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, 2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak ... Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret,... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.