Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2014/2001 · K. 2016/7370

15. Ceza Dairesi         2014/2001 E.  ,  2016/7370 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik, özel belgeyi gizleme, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : 1- TCK'nın 207, 62 ve 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet 2- TCK'nın 208, 62 ve 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet 3- TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4 ve 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet Özel belgede sahtecilik, özel belgeyi gizleme ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında “2008” olarak gösterilen suç tarihinin “11/10/2008” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Katılanın yöneticisi olduğu... Apartmanında, 30/06/2007-11/10/2008 tarihleri arasında yöneticilik yapan sanığın, bu süre zarfında apartman yönetimine ait defterleri usulüne uygun tutmadığı gibi makbuzlar üzerinde silintiler ve kazıntılar yaparak tahrifatta bulunduğu, apartman yöneticilik görevi bitmesine rağmen karar defteri ile harcamalara ilişkin belgeleri yeni yöneticiye teslim etmediği, ayrıca yönetim defteri ve makbuzlarında yapılan bilirkişi incelemesine göre 11.901,46 TL paranın sanığın uhdesinde olduğu, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; 1- Sanığın, yöneticilik görevi bitmesine rağmen karar defteri ile harcamalara ilişkin belgeleri yeni yöneticiye teslim etmemesi ve kovuşturma aşamasında yaptırılan bilirkişi incelmesine göre, apartmanın giderleri için toplanan paranın 6.986,21 TL'sini uhdesinde tutması şeklindeki eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, karar defteri ve harcamalara ilişkin belgelerin yeni yöneticiye teslim edilmemesi şeklindeki eylemin ayrıca özel belgeyi gizleme suçunu oluşturacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Mahkemenin gerekçesinde, sanığın görev yaptığı dönemdeki makbuzlar üzerinde silinti ve kazıntı yaparak özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin belirlenmesi, 10/05/2012 tarihli 9. duruşmada incelenen emanet eşyaları içerisinde bulunan suça konu 253 ve 254 numaralı makbuzlardaki yazıların okunamayacak derecede üzerinden gidilmiş ve karışık vaziyette olduğunun, 254 numaralı makbuzda sadece ... adının okunabildiğinin belirtilmesine karşın, iğfal kabiliyeti hususunda bir tespite yer verilmemesi, hükme esas alınan 27/12/2011 tarihli bilirkişi raporunda da, sanık tarafından düzenlenen para tahsilat makbuzlarından 6 sayılı makbuz koçanından 253 ve 254 sayılı makbuzların okunamayacak şekilde olduğuna ve bu makbuzlarda silinti, kazıntı ve tahrifatlar yapıldığına, 4 sayılı koçanın ... numaralı makbuzunun yazı ve rakamları okunmayacak şekilde düzenlendiğine yönelik tespitlerde bulunulması karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu ve yapılan tahrifatın aldatıcı nitelikte olmaması halinde eylemin TCK'nın 208. maddesinde öngörülen “özel belgeyi bozma, yok etme veya gizleme” suçunu oluşturacağı gözetilerek, suça konu belgelerin aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.